நாணலாய்.......

ஆழி மழை

2012-01-04T23:51:00.002+05:30

நனைக்கின்ற மழையை
மறுக்காது,
ஏற்கின்றேன் மணலாய்!

மறுக்கின்ற அலையைத்
தடுக்காது,
வழிவிடுகின்றேன் கரையாய்!

மழையாய் அலையாய்
மணலாய் கரையாய்
நீயாய் நானாய்
என எல்லாமுமாய்

நித்தமும் நிரம்பிக்கொண்டேயிருக்கிற
நரலை தனில் உன் துளிகளையும்
நிரப்புவது தான் உனக்கிட்ட பணியெனின்
நிரப்பிக்கொள் முடிந்தவரை!

நன்றி,
நாணல்

* நரலை - கடல்

இணையான துணை

2011-12-12T22:37:00.002+05:30

தீட்டிய திட்டப்பணி

நேரத்தே முடிவுற‌

இரவு பகல் பாராது

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை மறந்து

எமக்கு இணையாய்,

சிலநேரம் - இன்னும் அதிகமாய்

உழைக்கும் கன்னியர்களும் உண்டு

எம் திட்டக்குழுவில்!

உழைப்பை அங்கீகரிக்கும்

விருதுகளுக்கான‌

பட்டியலை வாசிக்கையில்

எம் எண்ணிக்கைக்கு இணையாய்,

சிலநேரம் - இன்னும் அதிகமாய்

நிலைக்கும் பெண்டீரும் உண்டு

எம் திட்டக்குழுவில்!

எம்மில் அவர்கள் என்னக்குறைவென

எம் வாழ்க்கைத் துணைவியாக

எமக்காக வாழவிருக்கும்

அவர்களிடமே தட்சனை கேட்கிறீரே

இது

எம்மை விலை பேசுவதற்கு சமமன்றோ!

நன்றி,

நாணல்

நடப்பவை நல்லதுக்கே..

2011-12-08T23:44:00.002+05:30

பெரும்பாலும் நம்மை மீறி நடக்கும் சில விஷயங்களை ஏற்றுக்கொள்ள நமக்கு நாமே சொல்லிக்கொள்வது “எல்லாம் நல்லதுக்குனு எடுத்துக்க வேண்டியது தான்”. நடக்கவிருக்கும் நல்லது என்னவென்று ஆராயாமல் நடந்தவையை தற்காலிகமாக ஏற்றுக்கொள்வதே சில சமயங்களில் சரியாய்ப்படுகிறது.

இந்த விதி “மறதி”க்கும் பொருந்துமென்றே கருதுகிறேன். மனித மனங்களுக்கு வாய்த்த அழகிய சொத்து மறதி. வாழ்க்கை ஓட்டத்தின் பெரும்பகுதியை மறதியே அழகாக்குகிறது, இருந்தும் சில நேரம் மறக்க கூடாதவைகளை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளாது சங்கடங்களில் சில பொழுதேனும் ஆழ்ந்திருப்போம். அத்தகு மறதியினால் கூடிய சுவாரசியம் தனை பகிர்வதே இந்த பதிவின் நோக்கம்.

ஒரு வருடத்தின் 365 (அத்தனை நல்லுள்ளங்களின் நட்பை பெற வேண்டுமெனும் ஆசையின் வெளிப்பாடாக கூட இருக்கலாம்) நாளும் யாரேனும் ஒருவர்க்கு பிறந்த நாள் வாழ்த்து சொல்ல வேண்டுமென்பதே என் நீண்ட நாள் ஆசை. 365 நாளும் வாழ்த்து சொல்ல முடியவில்லையெனினும், நண்பர்களின்/உறவினர்களின் பிறந்த நாளை முடிந்த வரை நினைவில் வைத்துக்கொண்டு வாழ்த்திவிடுவேன்.

இன்றைய சூழலில் நண்பர்களின் பிறந்த நாளை நினைவுப்படுத்த, முகனூல் மற்றும் பல்வேறு தகவல் தொழில்நுட்ப வசதி இருக்கின்றது. கைப்பேசியும் இணையமும் அதிகம் அறிமுகமாகாத கல்லூரி காலங்களில், என் நெருங்கிய தோழியின் பிறந்த நாளை மறந்துவிட்டேன். மறந்ததோடல்லாமல் அன்று காலை வழக்கமாக பேசுவது போல் அவளுடன் பேசவும் செய்து, அவளின் பிறந்த நாள் எனக்கு நினைவில் இல்லை என்பதை அவளுக்கு புரியும்படி மிகவும் வழக்கமாக பேசி விடைப்பெற்றுக்கொண்டேன்.

நல்ல வேளை அந்த நாள் முடியும் தருவாயிலாவது நினைவுக்கு வந்தது, அன்று அவளின் பிறந்த நாளென்று. இனி சாதாரணமாய் அழைத்து வாழ்த்து சொன்னால் சரிபடாதென, சிறப்பாக ஏதாவாது செய்ய வேண்டுமென யோசித்துக் கொண்டே, பிறந்த நாள் பரிசாக ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி தரலாமென முடிவு செய்தேன். மற்றொரு தோழியை விட்டு, பிறந்த நாள் கொண்டாடும் தோழிக்கு, ஒரு சிறிய விபத்தில் நான் சிக்கிக்கொண்டதாக தகவல் சொல்லி அனுப்பினேன்.

அவளும் செய்தி கேட்ட மாத்திரம், உடனடியாக என்னைப் பார்க்க என் அறைக்கு ஓடி வந்தாள், அவள் என்னறையினுள் காலடி வைத்ததும், அறை விளக்கை அணைத்து விட்டு மெழுகின் வெளிச்சத்தில் அவளுக்கு பிடித்த “சாக்லெட் கேக்”கோடு ”சிறிய பரிசு”ம் தந்து “பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்” சொல்லி, மறந்த பிறந்த நாளை சிறப்பாக கொண்டாடி முடித்தோம். பிறந்தநாளை மறந்ததற்கு திட்டாமல், நான் சொன்ன “விபத்து பொய்”க்காக கடிந்து கொண்டு என் மேல் கொண்ட அக்கறையை மிகத்தெளிவாக ஊர்ஜிதப்படுத்தினாளவள்.

ஒரு வாழ்த்தோடு முடிந்திருக்க வேண்டிய பிறந்தநாள், ‘கேக்’, ‘பரிசு’, ‘இன்ப அதிர்ச்சி’, ‘அன்பின் வெளிப்பாடு’, ‘பாசம்’ என மறக்க முடியாத நாளாக மாறியதற்கு காரணம் “மறதி” தானே!

இந்த ஒரு சான்றோடு, இக்கணம் நம் மனதில் தோன்றும் பல சான்றுகளோடு ஒப்புக்கொள்ளலாமா ”நடப்பவை நல்லதுக்கென்றே”!

நன்றி,

நாணல்

ரகசிய சினேகிதனே…

2011-11-15T23:45:00.000+05:30

கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில்
உன் உதட்டோரத்
திருஷ்டிப்பொட்டாக‌
உருவெடுக்கிறது
என் கண்ணின் மை!

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

சீராக எழுதிய
தமிழின் எழுத்துக்களை விட‌
உன் பெயராய் உருபெற‌
சிதறிய தமிழின் எழுத்துக்கள்
தரும் மயக்கமே அலாதி!

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

உனக்கு தரவேண்டி நான் சேமித்த
முத்தப்பரிசுகளையெல்லாம்
நீ எனக்களித்த பரிசுப்பொருட்களே
தட்டிப்பறித்தால்
என் செய்வேன் நான்!

முந்தையப் பதிவுகள் - 1, 2,3, 4, 5

நன்றி,

நாணல்

ந‌க‌ர‌த்துப் பெருவிழாக்க‌ள்!

2011-10-30T20:50:00.003+05:30

உறவுகளின் மேன்மை மறந்து

‌நம்மை மட்டுமே சார்ந்த ஆசைகளோடு

நெரிசலான கடைவீதிகளில் உலாவும் நாம்,

ஊர் கூடி உறவு பேண‌‌

வர‌வேற்கப்பட‌வேண்டிய‌ பெருவிழாக்களை,

அன்புள்ளங்களின் அரவணைப்பிற்குப் பதிலாய்

காவல்துறையினரின் பலத்த பாதுகாப்போடும்

பட்டறிந்தோரின் கண்காணிப்பிற்குப் பதிலாய்

கண்காணிப்பு நிழற்படவியின் அடியிலும் தானே

வர‌வேற்கின்றோம் நகரத்துப் பெருவிழாக்களை!

%$^&@#$

ரகசியக்கண்கள் பொருந்திய‌

கண்காணிப்பு நிழற்படவிக்கு

ரகசியக்கரங்களும் பொருத்தப்பட்டிருந்தால்,

சில விபத்துக்களும்

பல குற்றங்களும்

தவிர்க்கப்பட்டிருக்கலாம்!

ந‌ன்றி,

நாண‌ல்

ப‌ரிதாபக் காத‌ல்!

2011-10-04T00:12:00.001+05:30

எனக்கானவன் நீயில்லையென‌
தெளிந்த‌ எதார்த்த‌த்திற்கும்
என்ன‌வ‌ன் நீயில்லையென‌
மெலிந்த‌ என் போராட்ட‌த்திற்கும்
இடையில்
நம்
ப‌ரிதாபக் காத‌ல்!

$%^&#@$

ஜானேற‌ முழ‌ம் ச‌ருக்கும்
ச‌ருக்கு ம‌ர‌ம் போல,
உன் நினைவுகள்
சிறுக மறைந்து
பெருக மலர்ந்து
என்னைக் கொல்லுதே!

$%^&#@$

தூரத்துப் புள்ளியைத் தொட்டிடும்
முயற்சியென சாலைகள்
நீண்டு கொண்டேப் போனாலும்,
கிட்டாத புள்ளியென
மனதின் ஆசைகள்!

நன்றி,
நாணல்

நியான் நகரம்

2011-09-15T21:51:00.001+05:30

நேற்று முன்னிரவில் உன் நித்திலப்பூ மடியில்,

காற்று நுழைவது போல் உயிர் கலந்து களித்திருந்தேன்,

இன்று பின்னிரவில் அந்த ஈர நினவில

கன்று தவிப்பது போல், மனம் கலங்கிப் புலம்புகிறேன்

என்னும் அலைபாயுதேவின் “சினேகிதனே..” பாடலின் வரிகளோடு, மனதில் நகர்வலம் வர தொடங்குகிறது ”நியான் நகரம்”

’ரணம் சுகம்‘- ஒரு புதிய முயற்சி என்று அறிமுகமானபோது அப்புத்தகத்தை படிக்க ஆவலிருந்தும் படிக்க முயலவில்லை.அதனைத் தீர்க்கும் விதமாக, நியான் நகரம் வெளி வர, நண்பர் வசந்த் மூலம் அவ்வப்பொழுது விவரங்கள் தெரிந்து கொண்டேன்… அவர் எழுதிய ‘நிலவுடன் நான்’ பாடலை அஜீஷின் குரலில் கேட்டப்பிறகு, முழு நாவலையும் படிக்க வேண்டி, அவ‌ரிட‌மிருந்து புத்தகத்தை வாங்கி அலமாரியில் வைத்ததோடு சரி…பாடல்களோடு நாவலைப் படிக்கலாமென ஒத்திவைத்துக் கொண்டேயிருந்தேன்…

நண்பர் ஒருவர் ‘நியான் நகரம்’ பற்றி மின்னஞ்சல் அனுப்ப, என் தங்கை அதை வழிமொழிய, படித்தே தீர வேண்டுமென கையிலெடுத்தேன் நாவலை.வைக்க மனமில்லை, பயணித்த 1.30 மணி நேரம் எப்படி போனதென்றே தெரியவில்லை..இடையில் யாரெனும் தொலைபேசியில் அழைத்துவிடுவாரோ, இல்லை குறுஞ்செய்தி அனுப்பிவிடுவாரோ, நாவல் பாதியில் நின்று விடுமோ என்னும் பதட்டத்துடன் படித்துகொண்டேயிருந்தேன்.. நல்ல வேளை யாரும் இடையில் அழைக்கவில்லை

OCD - Obsessive compulsive Disorder என்பதைப் பற்றி படித்திருக்கிறேன் தவிற பெரிதாக ஆராய்ந்ததில்லை.. இதனால் அவதிப்படும் கதையின் ஹீரோ ‘வினய்’ பற்றி வரும் சிறு பிள்ளைப் பிராயத்து க்ரிக்கெட் நினைவுகள், நகம் க‌டிக்கும் பழக்கமென மிக நுண்ணியமாய் ஆராய்ந்து வினயின் கதாபாத்திரம் அமைக்கப்பட்டுள்ளதாகப் படுகிறது. கதையோட்டத்தில், நேர்மையாக இருக்க விரும்பி வினய் படும் இன்னல்கள், அவற்றில் இருந்து எப்படி முன்னேறுகிறார் என்பனப் போன்ற கதையாடல்களை இயல்பானதாக உணர்ந்தேன்.

வின‌ய்க்கும் ம‌துவிற்கும் காத‌ல் அரும்பும் த‌ருண‌ங்க‌ளையும், அத‌னை இருவ‌ரும் வெளிக்காட்டிக்கொள்ளும் த‌ருண‌ங்க‌ளையும் இய‌ல்பாக‌, மிக‌ அழ‌காக‌ எழுத்தில் வெளிப்ப‌டுத்தியிருக்கிறார் ஷ‌மீர். உண்மைக்கு முக்கிய‌த்துவ‌ம் த‌ரும் வித‌மாக‌ அமைக்க‌ப்ப‌ட்டுள்ள‌ ம‌துவின் க‌தாபாத்திர‌ம், இக்கால‌த்திலும் உண்மையை‌ நேசிக்கும் சில‌ர் இருக்கின்ற‌ன‌ர் என்ற‌ நிம்ம‌தியை த‌ருகிற‌து.

“மொத தப்பை மட்டும் செய்யாதே, தப்பு பழகிடும்“

“ஒருவாட்டி வள‌ஜ்சு கொடுக்க‌ ஆர‌ம்பிச்சா, அப்புற‌ம் திரும்பி நேரா நிக்க‌வே முடியாது“

“உண்மையை மட்டும் சொல்லு, உனக்காக உண்மையை ’உண்மை மாதிரி’ சொல்லாத. எல்லாத்துக்கும் மேல அடுத்தவன் வயித்துல அடிக்காம உண்மையைச் சொல்லு”

போன்ற வ‌சன‌ங்க‌ள், ப‌ல‌த‌ட‌வை ப‌ல‌ரிட‌ம் கேட்டிருந்தும், க‌தையைப் ப‌டிக்கும் பொழுது ப‌ல‌ அர்த்த‌ம் த‌ருவ‌தாக‌ உணர்ந்தேன்.

ம‌க‌ன் செய்யும் த‌வ‌றை சுட்டிக்காட்டாது, அவ‌னுள் இருக்கும் ச‌ரிக‌ளை ம‌ட்டுமே கோடிட்ட‌ வின‌யின் த‌ந்தை முதிர்ந்த‌, பொறுப்பான‌ அப்பாவாக‌ க‌ண்முன் விரிகிறார்.

உண்மை, புதுமை, ய‌தார்த்த‌ ந‌டையென‌ ப‌ல‌ புதுமையான‌ விட‌ய‌ங்க‌ளை உள்ளட‌க்கிய‌து தான் ‘நியான் ந‌க‌ர‌ம்‘. உதார‌ண‌த்திற்கு, சரிந்த‌து என்னும் வார்த்தையை ச‌ரிந்த‌வாரே அச்சடித்த‌ வித‌ம் ர‌சிக்க‌ வைக்கிற‌து.

திரைப்ப‌ட‌ங்க‌ளின் முடிவில் டைட்டிலோடு திரையிடப்படும் ஃப்ளாப்ப‌ர் காட்சிக‌ளை நின்று நிதான‌மாக‌ப் பார்த்துக் கிள‌ம்பும் புதுமை விரும்பிக‌ளைப் போல், புத்த‌க‌த்தின் க‌டைசிப் ப‌க்க‌ம் வ‌ரை, புதிதாய் என்ன‌ சொல்லியிருக்கிறார்க‌ள் என‌த் தேடிக்கொண்டிருந்தேன்.‌ அதை நிரூபிக்கும் விதமாக‌ ‘Gift A Song, HI meeting, Haiku cinema ‘ என‌ப் ப‌ல‌ புதுமைக‌ளை உள்ள‌ட‌க்கியுள்ள‌து, ந‌க‌ர‌த்தின் க‌டைசிப் ப‌க்க‌ங்க‌ள்.

பாட‌ல்க‌ளும் அருமையாக‌ வ‌ந்துள்ள‌து. சூழ்நிலைக்கு த‌குந்தாற்போன்ற வ‌ரிக‌ளும் அத‌ற்கேற்ற இசையும் அருமை. இசையோடு ப‌டிக்கும் போது இன்னொரு கோண‌ம் த‌ரும் என்று ந‌ம்புகிறேன். நாவலில் இசையின் துணையோடு பயணம் செய்ய‌ ப‌ய‌ணிக்க‌ தயாராகிக்கொண்டிருக்கிறேன்

பாதையின் ‘Musical Novel’ முய‌ற்சி வெற்றிய‌டைய‌ என‌து வாழ்த்துக்க‌ள்.

நன்றி,
நாணல்

நீட்சி...

2011-09-06T22:41:00.001+05:30

திருமணத்தடை நீங்க
மஞ்சற்கயிறு;
பிள்ளைப்பேறு பெற
மரத்தாலான தொட்டில்;
வேண்டுதல்கள் நிறைந்த
காகித மாலைகள்;
வெற்றி கிட்டிய பரவசத்தில்
மஞ்சள்குங்கும அபிஷேகமென
முக்காலத்து நம்பிகைகள்
பொய்க்காத வரையேனும்,
தன் வாழ்நாள் நீளுமென
நம்பிக்கை கொள்கிறது
திருவிடம் வாசம் செய்கின்ற
நற்பேறுடைய ஓங்கல்!

நன்றி,
நாணல்

ரகசிய சினேகிதனே…

2011-08-28T23:53:00.000+05:30

உனது கொஞ்ச நேரக்
கெஞ்சல்களுக்காகவே,
உயிர்க் கொள்கிறது
எனது கொஞ்ச நேரத் திமிரும்!!

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

அர்த்தமில்லா அர்த்தங்கள்
நிறைந்த அபத்தங்களும்
அர்த்தம் தரும்
நமது உரையாடல்களில் மட்டும்!!

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

காதலின் அழகைக் கூட்டும்
சுவாரசியமான தேடல்களுக்காகவே
ரகசியங்கள் காக்கப்படுகின்றன
காதலின் தேடலில்!!

முந்தையப் பதிவுகள் - 1, 2,3, 4

நன்றி,
நாணல்

தோழியின் தோழன்..

2011-08-01T23:36:00.000+05:30

கதைகள் பல பேசி
கருத்துக்கள் பல பரிமாறி
நம்பத்தகுந்த உறவானாய் நீ - என்
உயிரின் உறவான தோழன்!

பால் வேற்றுமை தாண்டிய
உறவாயியினும்
நிச்சயிக்கப்பட்ட பிரிவைத் தவிர்க்க
தவியாய் தவித்தும்
தவறவில்லை நம் பிரிவு!

காலங்கள் மாறினாலும்
மனித மனங்கள் விரிந்தாலும்
வாழ்க்கைக் கோட்பாடுகளின்
நாகரிகம் கருதி முளைக்கின்ற
திடீர் மரியாதைகளையும் அவதானிப்புகளையும்
சகஜமாக்கிக் கொள்ள முயற்சிக்கின்றேன்,
நீ என் தோழனானதால்…

நன்றி,
நாண‌ல்

வ‌ழிய‌னுப்புகிறேன் நானே!

2011-04-09T00:02:00.003+05:30

பல‌ வண்ண
பள்ளிச் சீருடைகளை
எனக்கு அணிவித்து,
சின்ன‌ச் சின்ன‌
காலுறைக‌ளுக்குள்
என் பிஞ்சுக் கால்களைத் திணித்து,
அழுது வடிந்த கண்களுடன்
புத்த‌க‌ப் பையை
தூக்கிக்கொண்டு
நான் ப‌ள்ளி செல்லும்
முதல் நாளன்று,
எனக்கு கையசைத்து விடைகொடுத்து
வழியனுப்ப நீயிருக்கமாட்டாயென‌த்
தெரியும் தாயே!

பல‌ வ‌ண்ண‌
மேல்நாட்டு ஆடைக‌ள்
அணிந்து,
அத‌ற்கேற்றார் போன்ற
காலுறைக‌ளுக்குள்
உன் அவ‌ச‌ர‌த்தையும்
என் நினைப்பையும்
மாட்டிக்கொண்டு
தூக்கம் மிச்சமிருந்த கண்களுடன்
ம‌திய‌ உண‌வுப் பையைக்
கையில் தூக்கிக்கொண்டு
எனைப் பார்த்து கைய‌சைத்துக் கொண்டே
அலுவ‌ல‌க‌ம் செல்லும் உன‌க்கு
கைய‌சைத்து விடைகொடுத்து
வ‌ழிய‌னுப்பி வைக்கின்றேன்
தின‌மும்…
இன்றாவது,
என் இர‌வு தூக்க‌த்திற்கு
முன் நீ வ‌ருவாயென‌!

ந‌ன்றி,
நாண‌ல்

த‌வ‌றுக‌ள் இல்லாத‌ நாளொன்று

2011-03-25T06:56:00.002+05:30

தவறி செய்த தவறும்
மறுத்துப்போகக்கூடும்;
பாதித்தவரின் பெருந்தன்மையால்
ஆறுதலையும் பெற்றுவிடக்கூடும்;
என்
த‌வ‌றுக‌ளை
ம‌ன்னிப்புக் க‌ண்ணீராய்
உரு மாற்றினால்!

மாறாக‌
யாருக்கும் புல‌ப்ப‌டாத‌
மௌன‌ச்சாட்டையாக‌வே
மாற்ற‌ விரும்புகிறேன்,
த‌வ‌றுக‌ள் ம‌றந்தாலும்
சாட்டையடி தந்த‌ வ‌லி
ம‌ற‌வாது என‌வே!

புரியாது செய்பவை
பிழையென
பிழைத்துக்கொள்ள‌க்கூடும்,
புரிந்தும் புரியாது
செய்த‌வை
ம‌ன்னிப்ப‌ற்று
ம‌ன்னிப்புக்கேட்கும் த‌குதிய‌ற்று
துண்டித்து விட‌ப்ப‌ட்டால் ஒழிய‌
‘த‌வ‌றுக‌ள் இல்லாத‌
நாளொன்றின்
பிம்ப‌ம் ஜ‌னிக்காது’
எனும் ப‌டிப்பினையோடு
த‌வ‌றுக‌ள் செய்யாத‌
நாளொன்றுக்காய்
செதுக்கிக்கொண்டிருக்கிறேன்
என்னை தினமும்!

நன்றி,
நாணல்

வாசுகி மகன்

2011-03-20T18:19:00.005+05:30

"அவனுக்கு அம்மா ஆகுற வயசு உனக்கு இல்லை, உனக்கு பிள்ளையாகுற வயசும் அவனுக்கு இல்லை"

திரையில் படத்தின் இறுதிக் காட்சி ஓடிக்கொண்டிருக்க, தன் அருகில் அமர்ந்திருக்கும் தன் செல்ல மனைவியின் கைகளை ஆறுதலாக பற்றினான் 'வாசு' என்கிற வசந்த் குமார். அவனின் பற்றுதலின் அர்த்தம் புரிந்து, கொஞ்சம் தெளிவானவளாய்த் தென்பட்டாள் வாசுகி.

கண்களை மெல்ல மூட, இரண்டு மணி நேரத்திற்கு முன் (அதாவது 'செல்லமே' படம் ஆரம்பித்த நேரம்) செல்கிறது அவளின் நினைவு. வசந்த், மனித வளத் துறையைன் மேலாளர் என்பதாலும், மனிதர்களைப் படிப்பது அவனின் பொழுது போக்கு என்பதாலும் மிக எளிதில் அனைவரையும் புரிந்து கொள்வான். இதையே வாசுகியிடமும் வெளிக்காட்டியமையால், அவளின் நண்பனாய், கணவனாய் , உயிராய் உருகொண்டான் திருமணமான 4 மாதங்களிலேயே. தன் ஆசைக் கணவணோடு படம் பார்க்க அமர்ந்திருந்தவள் சோர்ந்து காணப்பட்டாள். எப்பொழுதும் பட படவென பேசிக் கொண்டிருக்கும் வாசுகி ஒரு வாரமாகவே அமைதியாய், எதையோ யோசித்த வண்ணம் இருப்பதை வசந்த் கவனித்துக் கொண்டேயிருந்தான். எல்லாவற்றையும் தன்னிடம் பகிர்ந்து கொள்ளும் வாசுகி, ஏதோ ஒரு விஷயத்தை மட்டும் தன்னிடம் பகிரத் தயங்குகிறாள் என்பதைப் புரிந்து அவளாகச் சொல்லும் வரை கேட்கக் கூடாது என அமைதியாய் இருந்தான் வசந்த்.

”என்னங்க...”

”ஹ்ம்ம் சொல்லு மா, என்னாச்சு....”

”ஒரு வாரமாவே என் மனசு சரியில்லைங்க..”

”நானும் கவனிச்சிட்டு தான் வரேன் வாசுகி.. கேட்டு உன்னை சங்கடப்படுத்த வேண்டாமேன்னு தான் அமைதியா இருந்தேன்... போன வாரம் நாம ஷாப்பிங் போயிருந்தப்ப உன் ஃப்ரெண்டு வாசுதேவனைப் பார்த்தோமே.. அப்போலையிருந்தே உன் முகம் ஒரு மாதிரி தான் இருக்கு.. உங்களுக்குள்ள எதாவது ப்ரச்சனையா? எதுவா இருந்தாலும் சொல்லு, பேசி ஸால்வ் பண்ணிடலாம்...”

எப்படி வாசுதேவனைப் பற்றி ஆரம்பிப்பது என குழம்பிக் கொண்டிருந்தவளுக்கு, கணவனே இப்படி நேராக விஷயத்தை ஆரம்பித்தது ஆறுதல் தந்தது. எதையும் வெளிப்படையாய் பேசும் இந்த ஒரு குணத்திற்காகவே வசந்த் போன்ற ஒருவன் தனக்கு கணவனாய்க் கிடைத்தது, தான் செய்த புண்ணியமென கடவுளுக்கு அவ்வப்பொழுது நன்றி சொல்லிக் கொண்டிருப்பாள்.

”ஆமாங்க... அவனைப் பத்தி தான் யோசிச்சிட்டே இருந்தேன்.. அவனைப் பத்தி உங்க கிட்ட நான் அதிகம் சொன்னதில்லைனு நினைக்கறேன்..”

”ஆமா, உன்னோட ஜூனியர், நீ இருந்த அபார்ட்மெண்ட்ல குடியிருந்தான்னு சொல்லியிருக்கே, ஒரே டீம்ங்கறதுனால, ஆபீஸ்க்கு ஒண்ணா போயிட்டு வருவீங்கன்னு சொல்லியிருக்கே... இப்ப அவனுக்கு ஏதாச்சு ப்ரச்சனையா.. ”

“இல்லைங்க, உடனே ஸால்வ் ஆகுற ப்ரச்சனை இல்லை இது..உங்களுக்கு கேக்குற பொறுமை இருந்தா அவனைப் பத்தி சொல்றேன் கேளுங்க, அப்புறம் உங்களுக்கே புரியும்...”

“ஹ்ம்ம் சொல்லு..”

“இங்க சென்னைக்கு வந்த புதுசுல, டீம் அவுட்டிங்க்காக E.C.Rல ஒரு beach resort போயிருந்தோம். அப்ப திரும்பி வரப்ப தான் முதமுதல் வாசுகிட்ட பேசினேன்..”

தன்னை வாசு எனக்கூப்பிடும் படி பல முறை சொல்லியும், வசந்த் என்றே அழைத்த வாசுகி, வாசுதேவனை “வாசு” என அறிமுகம் செய்வது புதிராக இருந்தது வசந்த்திற்கு... நிச்சயம் சிக்கலான ப்ரச்சனையாகத் தானிருக்குமென, தனது மன நிலையைத் தயார் செய்து கொண்டிருந்தான்..இந்த பெயர் குழப்பத்தைக் கண்டுகொள்ளாதவனாய் அமைதியாய் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

“சரி...”

"பேச ஆரம்பிச்ச முத நாளே அவனோட அடி மனசுல ஏதோ கஷ்டம் இருக்குற மாதிரியும், பேச்சுக்கும் அவனோட மனசுக்கும் இடைவெளி இருக்குற மாதிரியும் எனக்கு தோணுச்சு, சரி முதல்லயே கேக்க வேண்டாமேன்னு அவனை அவன் போக்குல விட்டேன்.. அப்படி விட்டதுல சில விஷயங்கள கவனிச்சும் அவன் சொல்லியும் தெரிஞ்சுக்கிட்டேன்.."

"என்னது?"

"அவனோட அம்மாவும் அப்பாவும் வேலைக்கு போறவங்கன்றதுனால, சின்ன வயசுல இருந்தே ஹாஸ்டல்ல தான் வளர்ந்திருக்கான். பொதுவா ஹாஸ்டல்ல வளருற எல்லாப் பசங்க மாதிரி, இவனும் இவனோட அப்பா அம்மாவோட அன்புக்கு ஏங்கிகிட்டே இருந்திருக்கான்.."

"சரி, இது பொதுவா வேலைக்கு போகிற அப்பா அம்மாவோட பசங்களுக்கும் இருக்கிற ப்ரச்சனை தானே"

”ஆமாங்க, இது பொதுவான ப்ரச்சனை தான்..ஆனா அதை பசங்க எப்படி எடுத்துக்கிறாங்கன்றது தானே அடுத்த கட்டப் ப்ரச்சனை.."

"அதுவும் சரி தான்..."

"இப்படி தனியாவே வளர்ந்து, தனியாவே வாழப் பழகிட்டதுனால, யார் மேலயும் ஒரு பிடிப்பு அவனுக்கு இருந்தது இல்லை. வேலைக்கு போக ஆரம்பிச்ச உடனேயும் வீட்டுல இருந்து கூட வந்திருக்கலாம், ஆனா இப்பவும் தனியாத் தான் தங்கியிருக்கான்.. டீம்லயும் பார்த்தீங்கன்னா, அவனுக்கு நல்ல பேர், எல்லார் கிட்டயும் நல்லாப் பேசுவான்.. ஆனா யார் கிட்டயும் அதிகமா emotional attachment வெச்சுக்க மாட்டான்.. அவனுக்குன்னு ஒரு வட்டம் போட்டுக்கிட்டு யாரையும் அவன் வட்டத்துக்குள்ள விடாம படு ஜாக்கிரதையாப் பார்த்துப்பான்"

"உன் கிட்ட கூடவா?"

”ஆரம்பத்துல அப்படி தான் இருந்தான், மெல்ல அவனுக்கு என் மேல நம்பிக்கை வந்துச்சா, இல்லை நான் தொடர்ந்து அவனைத் தொந்தரவு செஞ்சு , என் கிட்ட அதிகம் பேச வெச்சேனான்னு தெர்ல.. கொஞ்ச நாள்ல என் கிட்ட நல்லாப் பேச அரம்பிச்சுட்டான்.. அவன் கடந்த காலத்தைப் பத்தி அதிகம் சொல்லைனாலும், நிகழ் காலத்துல நடக்குற ஒவ்வொரு சின்ன விஷயமா இருந்தாலும் என் கிட்ட பகிர்ந்துக்குவான். எனக்கு ஜூனியர்ங்கற முறையில வர்க் பத்தி நிறைய பேசுவோம்..”

”அப்புறம் என்ன?”

”இப்படி என் கிட்ட மட்டும் இருந்துட்டு, மத்தவங்க கிட்ட ஏன் தள்ளியே இருக்கான்னு எனக்கு வேடிக்கையா இருந்துச்சு, அவன் வேணும்னே தன்னைத் தனிமைப் படுத்திக்கிட்டு எல்லார் கிட்டையும் sympathy create பண்றானு தோணுச்சு.. பல தடவை இப்படி இருக்காதேன்னு சொல்லிப் பார்த்து வெறுத்து விட்டுடேன்..இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமா analyze பண்ணிப் பாக்கும் போது தான், அவன் ப்ரச்சனை என்னனே புரிஞ்சுது.."

"என்னது?"

"ஆரம்பத்துல இருந்தே உறவுகள் அவனுக்கு சரியா அமையாததுனால, இப்ப யாரு அவனை கொஞ்ச நெருங்கி வர மாதிரி தெரிஞ்சாலும், எங்க விட்டுட்டு போயிடுவாங்களோங்கிற பயத்துல, யாரையும் நெருங்க விடறதுல... இது கூட பரவாயில்லைங்க.. சில நேரம் தான் பேசினதையே முன்னுக்கு பின்னா பேசுவான்..."

"முன்னுக்கு பின்னா ... புரியலை..."

"ஹ்ம்ம் உதாரணத்துக்கு சொல்றேன் கேளுங்க.. என் கிட்ட பேசும் போது, பிள்ளையார்னா பிடிக்கும்னு சொன்னான்..ஆனா...மறுநாள் ஆபீஸ்ல எல்லாரும்பேசிட்டு இருக்கும் போது தான் ஒரு நாத்திகவாதின்னு வாதம் பண்ணிட்டு இருந்தான்... ஒரு தடவைன்னா சரின்னு விடலாம், இப்படி பல முறை பல விஷயங்களை மாத்தி மாத்திப் பேசுவான்"

"ஓ... ஏன் அப்படி? அதுக்கும் ஒரு பதில் வெச்சுருப்பியே நீ... என்ன சொல்லுது உன்analysis report?"

"அதுக்கும் அவன் தனிமை தாங்க காரணம்...தான் தனிமப் படுத்தப்பட்டவன், தன்னை யாரும் கவனிக்கறது இல்லை அப்படின்னு அவனுக்குள்ள எப்பவுமே ஒரு எண்ணம் இருக்கும். அதனால சமயம் கிடைக்கும் போது, தனக்குனு ஒரு அங்கீகாரம் வேணும்னுஇப்படி கூட்டத்துக்கு ஏத்த மாதிரி தன்னோட கருத்தை மாத்திகிட்டு எங்க போனாலும்தன்னோட பேச்சும் தன்னோட கருத்தும் தான் ஜெயிக்கனும்னு எல்லார் கிட்டையும்வீண் விவாதம் பண்ணிட்டு இருப்பான்..."

"சரி, இதுக்கும் உன் குழப்பத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம்..."

"அட ஆமால, அதை சொல்லாம, என்னென்னவோ சொல்லிட்டு இருக்கேன் பாருங்க... அப்படி தனிமைல யாரையும் கிட்ட சேர்த்துக்காம இருந்தவன், என் கிட்ட மட்டும்கொஞ்சம் அதிகமாவே உரிமை எடுத்துகிட்டான்.. இதுக்கு எங்க ரெண்டு பேரோட பேர்ஒற்றுமையும் ஒரு காரணமா இருக்கலாம்... அவனை வாசுன்னு கூப்பிடதுனால தான்உங்களை "வாசுன்னு" கூப்பிட முடியாதுன்னு நான் சொன்னேன்... வாசுன்னாலேஅவன் ஞாபகம் தான் வருது எனக்கு.."

தன் கேள்விக்கு பதில் கிடைத்த திருப்தியோடு, புன்னகைத்துக் கொண்டே "சரி விடு, பேர்ல என்ன இருக்கு..."

"ஹ்ம்ம்ம், பேர் ஒற்றுமையோட, ஒரே இடங்கிறதுனால, ஆபீஸ்ல லேட்டாச்சுன்னா, அவன் தான் கூட இருந்து கூட்டிட்டு வருவான்..நம்மளை விட சின்னவங்க நம்மளை பாத்துக்கும் போது, நம்ம மேல அக்கறை காட்டும் போது, ரொம்ப நல்லா இருக்கும். அதே மாதிரி தான் இவன் என் மேல எடுத்துகிட்ட உரிமையை ரசிச்சிட்டு இருந்தேன். அதே மாதிரி நம்மளை விட சின்னவங்களா இருக்கறவங்களுக்கு அக்கறை காட்டுறதும் தனி அலாதி தான். உரிமையோட என்னைத் திட்டிகிட்டேஇருப்பான்...’சீக்கிறம் வேலையை முடிக்க வேண்டியது தானேடி.’ அப்படி இப்படின்னு... "

"ஹ்ம்ம் ஹ்ம்ம்ம்"

"இப்படி போயிட்டே இருக்கும் போது தான், நீங்க என்னைப் பார்க்க வந்தீங்க... அப்பஅவன் ஊர்ல இல்லாததுனால அவன் வந்ததும் சொல்லிக்கலாம்னு விட்டுட்டேன், அதுக்குள்ள என் டீம்ல யாரோ பேசும் போது பேச்சுவாக்குல எனக்கு கல்யாணம்நிச்சயம் ஆனதை சொல்லியிருப்பாங்க போல... "

"ஹ்ம்ம்ம்"

"வந்ததும் வராததுமா..ஒரே ஒரு கேள்வி மட்டும் கேட்டுட்டு, என் கிட்ட பேசறதைநிறுத்திட்டான்.."

"அப்படி என்னக் கேட்டான்?"

"'நீ கூட என்னை விட்டுட்டுப் போற இல்லை, போடி போ...' அப்படின்னு கண் கலங்கசொல்லிட்டு போனது தான் என் கண் முன்னாடி நிக்குதுங்க...அந்த கோவத்துல நம்மகல்யாணதுக்கு கூட வரலை அவன்.. அதுக்கப்புறம் போன வாரம் தான் பார்த்தேன்.. "

" ஹ்ம்ம்ம்"

"நான் கூப்பிட்டும் அவன் பேசாம போனது, கஷ்டமாயிருந்துச்சு, அதனால அவன்ரூம்க்கு போன் போட்டா, அவன் ரூம் மேட் தான் பேசினான்... அவன் முன்ன மாதிரிஇருக்கறது இல்லையான், நான் கூட இருந்தப்போ சண்டைப் போட்டு சிகரெட் பிடிக்கறபழக்கத்தை விட வெச்சேன்.. இப்ப சிகரெட்டோட தண்ணியும் அடிக்கஆரம்பிச்சுட்டானா... தினம் குடிக்கிறான் போல, சரியா சாப்பிடறதும் இல்லையான்.. யார் கிட்டயும் பேசறது இல்லையான்... நானும் கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் ஆபீஸ்போகாததுனால, அவன் இப்படி மாறினது எனக்கு தெரியாமப் போச்சு.. நானும் அவன்நம்பிக்கையை கெடுக்குற மாதிரி நடந்துகிட்டேனோன்னு உறுத்துதுங்க...அவன்சரியான வழியில போயிட்ருப்பானு தான் நான் இருந்தேன், இப்படி இருக்குறது எனக்குபயமா இருக்குங்க.. என்ன ஆவானோன்னு... அதான என்ன பண்றதுன்னு தெரியாமகுழம்பிகிட்டு இருக்கேன்..என் கிட்ட அவன் பேசாம இருக்குறது கூட எனக்கு பெருசா படலை, ஆனா எங்க இருந்தாலும் ஒழுக்கமா நல்லா இருந்தா சரி..."

"ஹே, இதுக்கு நீ என்ன பண்ண முடியும்... விடு டா...சின்னக் குழந்தை மாதிரி... அவனவன் வாழ்க்கையை அவனவன் தான் வாழனும், நீயோ நானோ வாழ வைக்கமுடியாது சரியா...உன்னோட மத்த ஃப்ரெண்ட்ஸ் உன் கிட்ட பேசற மாதிரி, அவனும்உன் கிட்ட பேசினா நான் வேண்டாம்னா சொல்லப் போறேன்.. அவனா ஒருமுடிவெடுத்துட்டு தள்ளியிருந்தா நாம என்னப் பண்ண முடியும்...இதுக்கெல்லாம் ஃபீல்பண்ணாத சரியா... போம்மா, போய் வேலையைப் பாரு"

"அவனுக்கு அம்மா ஆகுற வயசு உனக்கு இல்லை, உனக்கு பையனாகுற வயசும்அவனுக்கு இல்லை"

என திரையில் ஒலிக்க.. நான் சொல்றது சரியா என்கிற தோணியோடு அவளின் கைகளைப் பற்றி எழுந்து சென்று விட்டான்...

வாசு பற்றிய குழப்பங்களைச் சொன்னால், எங்கே தன்னைத் தப்பாக எடுத்துக்கொள்வானோ என பயந்த வாசுகிக்கு, வசந்த்தின் இந்த செய்கை, மனதின் பாரத்தை குறைத்து விட்டதைப் போல் இருந்தது.. நட்பு , காதல் என சுருக்கிவிட்ட ஒத்த வயதுடைய ஆண் பெண் உறவுகளைத் தாண்டி, தாய்மை என்னும் ஒரு உணர்வைப் புரிந்து கொண்ட தனது வசந்தைப் பார்த்தவாறே தனக்குள் வளரும் குட்டி வசந்த்தை வருடியபடியே கண்கள் அயர்ந்தாள் வாசுகி...

தன்னிடம் சொல்லியதோடு வாசுகியின் பாரம் குறைந்து விட்டது. இரண்டு நாட்கள் முன் வாசுவை சாலையில் பார்த்த கோலம் ( குடியின் உச்சத்தில், நடக்க கூட தெம்பு இல்லாமல், தட்டித் தடுமாறி நடந்து கொண்டிருந்தவனை, வசந்த் தான் அவனது வீட்டில் டிராப் செய்து விட்டு வந்தான் ) கண் முன் விரிய, இதைப் பற்றி வாசுகியிடம் சொல்லலாமெனத் தான் வாசுவைப் பற்றிய பேச்சை எடுத்தான். ஆனால் வாசுகிக்குள் இருக்கும் குற்ற உணர்வில், தானும் இவ்விஷயத்தை சொல்லி அதிகப் படுத்த வேண்டாமென முடிவெடுத்தான். தனது தம்பி வயது உடைய வாசுவை நண்பனாக்கி அவனுக்குள் இருக்கும் வெறுமையை தன்னால் முடிந்த வரை சரி செய்யலாமென முடிவெடுத்து, "வாசுதேவன்" என்னும் பேரை முகனூலில் தேடிப் பிடித்து, அவனுடன் சினேகம் கொள்ளத் தயாரானான்...

***முற்றும்***

நன்றி,

நாணல்

அதிசயமான குணாதிசயங்கள்!

2011-03-07T15:39:00.000+05:30

நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு அடியிலும் ஒவ்வொரு வகையில் எல்லாமுமாய் நிறைந்திருப்பது நிச்சயம் ஒரு பெண்ணாகத் தானிருக்கும். அப்படி கடந்த வந்த சில பெண்களைப் பற்றியும் பெண்களின் குணாதிசயங்களைப் பற்றியும் ஒரு குட்டி அலசல் இங்கே, உலக மகளிர் தினத்தைக்(March 8, 2011) கொண்டாடும் பொருட்டு.

*****************

“என்னடா கண்ணு பண்றே… இது என்னது?”

“எ ன் வ ய ல்..”

“எனக்குத் தரியாடா..”

“நோ நோ நோ”

எனத் தன் பிஞ்சுக் கைகளால் வளையலை பிடுங்க வந்த தன் தாயின் கையைத் தட்டிவிடுகிறாள் ஒன்றரை வயதான சுஹாசினி…

மழலையின் சுவடு மாறாது, வித விதமான முக பாவங்களால் சுற்றியிருக்கும் அனைவரையும் தன் பால் ஈர்க்கிறாள் இந்தச் சுட்டிப் பெண். பாலின வேறுபாட்டை மனதால் அறிந்து கொள்ள முடியா வயதிலும், தனக்கு வளையள்கள் மீதும், தன் தாய் அணிந்துள்ள ஆரத்தின் மீதும் ஆர்வம் காட்டுகிறாள் என்பது என்னை ஆச்சரிய‌த்திற்குத் தள்ளியது.

புதிதாய் உலகில் காலடி வைத்து ஒவ்வொன்றாய்க் கற்றுக் கொள்ளும் இந்த பிஞ்சு மனதினுள் பெண்மைக்குண்டான “நகைகள் மீதான ஆசை”யென்னும் கோட்பாட்டைத் திணித்த இயற்கையை என்னவென்று சொல்ல?

*****************

”பாரதி.. தம்பி கூப்பிடறான் பாரு…”

“பாரதி… கடைக்குப் போயி இதை வாங்கி வந்துடும்மா..”

“பாரதி… அப்பாக்கு சாப்பாடு போடு..”

எதற்கெடுத்தாலும் பாரதி தான் பொறுப்பாளியாய் இருந்தால் என் பக்கத்து வீட்டில்…அவளின் பெயரின் விளிப்பை மட்டுமே கேட்ட எனக்கு, பாரதி ஒரு பொறுப்புள்ள குடும்ப தலைவியாய்த் தெரிந்தாள்.நெருங்கி விசாரித்துப் பார்த்ததில், பாரதி ஏழு வயது மட்டுமே நிரம்பிய சுட்டிப் பெண்ணெனத் தெரிந்தது..

வயது வரம்பின்றி பொறுப்புகளைக் கையிலெடுத்துக் கொள்வதும் பெண்மைக்குண்டான அதிசயம் தானோ?

*****************

“Excuse me , காலைல இந்த பஸ் golden flats stopல எத்தனை மணிக்கு வரும்?”

“தெரியாதுங்களே, நான் வேற office, இன்னைக்கு மட்டும் தான் இதுல வரேன்.. நீங்க வேணா இறங்கும் போது driver கிட்ட கேட்டுக்கோங்க..”

“சரிங்க… நான் இந்த office தான், ஆனா, இன்னைக்கு தான் Bangalore ல இருந்து transfer ஆகி வந்தேன்… driver கிட்ட கேட்டுக்கறேன்… thanks ”

இந்த உரையாடலை முடித்ததும் “தெரியாது” என்ற ஒற்றை வார்த்தைப் பதிலுக்கு இத்தனை விளக்கங்களா?

முதல் தடவை தான் பழக்கமெனினும், நிரம்ப பேசுவது பெரும்பாலாக பெண்களின் குணாதிசயம் தானே?

*****************

“என்ன புக் படிக்கறீங்க?”

எதுவும் பேசாமல் அட்டைப் படத்தைக் காட்டினேன் …

“நீங்க எங்க இருக்கீங்க?”

“சென்னைல அம்பத்தூர்”

“அப்ப , இப்ப எங்க போயிட்டு இருக்கீங்க?”

“அரக்கோணத்துல எங்க மாமா வீட்டுக்குப் போறேன்”

இப்படியே என்ன பண்றீங்க, என்ன படிச்சிருக்கீங்க என பல கேள்விகளையும், எதிர் கேள்விகளையும் கொண்ட குட்டி அறிமுகத்திற்குப் பின் மீண்டும் புத்தகத்தினுள் நுழைந்து கொண்டேன், மீண்டும் ஒரு கேள்வியைக் கேட்க இடம் தர வேண்டாமென.. தொலைபேசி மணி அழைக்க எடுத்துப் பேசினேன்.. பாட்டியின் உடல் நிலை சரியில்லையென அப்பா சொல்ல, கண்கள் கலங்கி, பாட்டியின் புகைப்படத்தை அலைபேசியின் திரையில் பார்த்தவாறே பாட்டிக்காக பிரார்த்தனையைத் துவங்கினேன்…மீண்டும் அருகிலிருந்த பெண்…

“யாருங்க இவங்க? உங்க பாட்டியா?”

“அஹ் ஆமாம்”

“ஏங்க போட்டோவை ரொம்ப நேரமா பார்த்துட்டு இருக்கீங்க… அவங்களுக்கு உடம்பு சரியில்லையா என்ன?”

கண்கள் கலங்க “ஆமா, இப்ப தான் அப்பா சொன்னார், serious அஹ் இருக்காங்களாம்”

“சரி கவலைப் படாதீங்க, சரியாயிடும்… தைரியமாயிருங்க…” என இதமான புன்னகையைப் பரிசாகளித்தாள்…
அருகில் இருப்பவரின் விஷயத்தினுள் மூக்கை நுழைப்பது என்பது பெண்களுக்கே உண்டான குற்றச்சாட்டு தான்.. இதற்கேற்றார் போல் இருந்த ஆரம்ப நிலை உரையாடல், நான் பகிர்ந்திடாத கண்ணீரைத் துடைத்த போது பெண்மையின் அதிசயத்தை உணர்ந்து, நான் ஒரு பெண்னெபதில் கர்வம் கொண்டேன்…

*****************

”அக்கா , இன்னைக்கு என் கனவுல பூஜா வந்தாக்கா”

“ஹ்ம்ம்ம்… ஏண்டி உன் அக்கா நான், என்னைக்காச்சு உன் கனவுல வந்திருக்கேனா? ஆனா மூணு வருஷமா தெரிஞ்ச பூஜா வந்தாளாம்..” என கடிந்து கொண்டாள் அக்கா..

என்ன சொல்வதென்று தெரியாது.. அக்கா என்கிற முறையில் நான் மறுத்தாலும், தாய்க்கு அடுத்து எனது முக்கிய உறவாக இவள் தான் இருக்கப் போகிறாள். கனவில் வரவைல்லையென ஏன் இப்படி சிறு பிள்ளைத் தனமாக நடந்து கொள்கிறாள், என அவளின் possesiveness யை பரிகசித்துக் கொண்டு, இனி கனவில் வருகின்ற தோழியைப் பற்றி அவளுக்கு சொல்லக் கூடாதென என் வேலைகளை செய்ய ஆரம்பித்தேன்..

சில நேரங்களில் உறவுகளை அழித்தும் விடுகிற, இந்த மாதிரியான possesiveness பெண்களுக்கே உண்டான குணா(அ)திசயங்களில் ஒன்றோ?

*****************

”ஏழு மணியாச்சு எழுந்திரும்மா”

“ஹ்ம்ம்ம்… “

எழுந்திருக்கும் வரை அந்த இடத்தை விட்டு நகராது, எழுப்பிக்கொண்டேயிருப்பாள் பாட்டி.. ஒரு நிமிடம் கூட அமைதியாய் இருக்காது ஏதாவது ஒன்றைச் செய்து கொண்டேயிருப்பாள். ஊரிலிருந்து எங்கள் வீட்டிற்கு வருகிறாளென்றாலே, வீடு முழுவதையும் சுத்தம் செய்து வைத்திருப்போம்…வந்த இரண்டு மணி நேரத்தில், இது ஏன் இங்க இருக்கு என எதையாவது எடுத்து அடுக்கி வைத்துக் கொண்டிருப்பாள்.. பாட்டி வந்தாலே வீடு சுத்தமாக இருக்கும் என்பது எழுதப் படாத சட்டமாகி விட்டது எங்கள் வீட்டில்.. ஓய்வு நேரம் கிடைத்தால் தூங்கியே பொழுதைக் கழித்துக் கொண்டிருக்கும் என்னைப் போன்ற சோம்பேறிகளுக்கு பாட்டியின் பெண்மை சொல்லிக் கொள்வதென்ன?

வீட்டில் முக்கியமான ஒருவர் இறந்து விட, வீடே பரபரத்துக் கொண்டிருந்தது எப்படி கிளம்பலாம் என… அந்த இக்கட்டான சூழலிலும் “பின்னாடி கதவை மூடனியா? பால் காரனுக்கு சொல்லிட்டியா? பணம் எடுத்துட்டியா?” என ஒவ்வொன்றாய் ஞாபகப் படுத்திக்கொண்டு என்னையும் அம்மாவையும் விரட்டிக் கொண்டிருந்தாள் பாட்டி..
இப்படி எந்த விஷயமாக இருந்தாலும், எந்த இக்கட்டான நேரமாக இருந்தாலும் செய்யும் வேலையில் ஒரு பூரணத்துவம் கொண்டு வரும் பாட்டிப் போன்றோரின் பெண்மையும், அதிசயங்களில் ஒன்று தானே?

*****************

குடும்ப உறுப்பினர் ஒருவரின் இழப்புக்குப் பின், எல்லாக் காரியங்களையும் முடித்த ஞாயிறு இரவு பத்து மணியளவில்..
இழப்பின் வலி ஒரு பக்கமென, கடமை ஒரு பக்கமென, காலை எழுந்து அலுவலகம், பள்ளி , கல்லூரி செல்ல வேண்டுமேயென வீட்டில் ஒவ்வொருவரும் மூளையில் வீங்கிய கண்களுடன் உறங்கப் போனோம்… மன அயர்ச்சியோடு உடலும் சோர்ந்து இருந்ததால், வெகு நேரம் உறங்கி கடைசி நேரத்தில் பறந்து பறந்து கிளம்பிக் கொண்டிருந்த போது தான் கவனித்தேன், எங்களை விட பல மடங்கு சோகத்திலும், உடல் சோர்ந்தும் இருந்த அம்மா வழக்கம் போல காலை எழுந்து காலை உணவையும், கட்டி செல்ல வேண்டிய மதிய உணவையும் தயாராய் வைத்திருந்தாள் என்று..

இடியே இடிந்து விழிந்தாலும், தன் கடமையை நேரந்தவறாது செய்யும் அம்மாவின் பெண்மையிடமிருந்து, நான் கற்றுக் கொள்ள வேண்டியவை ஏராளம் தானே?

*****************

உலக மகளிர் அனைவருக்கும் என் உலக மகளிர் தின நல்வாழ்த்துக்கள்…

நன்றி,
நாணல்

க‌விஞ‌னும் காத‌லும்

2011-03-05T07:30:00.001+05:30

“மனதிற்குப் பிடிக்காதது
மறதிக்குப் போகட்டும்”
என்றான் கவிஞன்;
எனக்கோ
பிடிக்காதவைகளை
உன்னுடன் பகிர்கையில்,
ந‌ம் நெருக்க‌ம்
கூடுமென்பதால்
பிடிக்காதவைகளும்
பிடித்தவைகளாகின்றன!

–00–00–

வார்த்தைக‌ளின் ஓட்ட‌ம்
குறையும் போது,
பிடித்த‌ எழுத்தாள‌ரின்
எழுத்தைப் புர‌ட்டும்
க‌விஞ‌னாய்,
வாழ்க்கையில் ஊட்ட‌ம்
குறைகின்ற‌ பொழுது
ந‌ம் காத‌லைப்
புர‌ட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன் நான்!

ந‌ன்றி,
நாண‌ல்

ரகசிய சினேகிதனே…

2011-03-02T21:37:00.002+05:30

“வர வர
உன் ச‌மைய‌லின் ப‌க்குவ‌ம்
கூடிக்கொண்டேயிருக்கிற‌து”,
என‌
புக‌ழும் தாய்க்கு,
எப்ப‌டி சொல்லுவேன்
உன்னுடன் பேசிக்கொண்டே
சமைக்கும் போது மட்டுமே
சுவையும் கூடுகின்றதென்று!

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

வாச‌லில் நின்று கொண்டே
அவ்விலாச‌த்தைக் கையிலேந்தி
விசாரித்துக் கொண்டிருப்ப‌வ‌ளைப் போல்
என்னுள் இருக்கும்
உன்னைய‌றியாது
காதலைக் கையிலேந்தி
விசாரித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் நான்!”

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

“எப்ப‌வுமே இப்ப‌டி தானா நீ?”,
என‌
நீ என்னைக்
கேட்கும் போதெல்லாம்
நீ என்ன‌ருகிலே இருந்தால்
ம‌ட்டுமே இப்ப‌டி
என‌ சொல்ல‌ விரும்பி,
“எப்ப‌வுமே இப்ப‌டி தான்”
என‌ ம‌ட்டும் சொல்லி
உனை என் கால‌த்துக்கும்
க‌ட்டிக்கொள்கிறேன்!

முந்தைய பதிவு - 1, 2,3

நன்றி,
நாணல்

உன் ஞாப‌கங்களும்!!

2011-02-26T23:32:00.000+05:30

புது வருடம்
பிறந்தும்
தன்னையறியாது
வந்து விழும்
பழைய வருடத்தைப்
போன்றே,
பிரிந்த பின்பும்
என்னையறியாது
வந்து விழும்
உன் பெயரின் உச்சரிப்பு
நிலைநாட்டுமே
நம் எஞ்சிய நேசத்தை!!

#$%^&#@

திரையில்
சில நொடிகள்
தங்கி ஓய்வெடுத்து
புகைப்படமாகப்
பதிவான பின்
சரசரவென நகரும்
சாலையின் வாகனங்களைப்
போன்றே
உன் ஞாப‌கங்களும்!!

நன்றி,
நாணல்

(மூட)ந‌ம்பிக்கை

2011-02-19T23:33:00.001+05:30

காலத்தே நிகழக்
கூடுமானவைகளுக்காக‌
காத்திருக்க பொறுமையிறாத‌
இடத்தே தான்
பிறக்கிறது மூட நம்பிக்கை!

தம் நம்பிக்கையால்
நிகழ்ந்த வெற்றியை
பிறரைப் பொறுப்பேற்றுகையில்
மூட நம்பிக்கையாய்
வடிவம் கொள்கிறது
நம்பிக்கை!

நன்றி,
நாணல்

ரகசிய சினேகிதனே…

2011-02-18T10:24:00.001+05:30

உன்னுடன்
தொலைபேசுகையில் ம‌ட்டும்
அருகிலிருக்கும் தோழிக‌ளின்
க‌வ‌ன‌த்தை ஈர்க்க‌ முயற்சிக்கிறேன்,
ந‌ம்மைப் ப‌ற்றி
அவ‌ர்க‌ள் பேச‌விற்கும்
கேலிப்பேச்சிற்கு
வித்திடும் வ‌கையாய்!

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

விடிந்த‌தும்
அனுப்ப‌ வேண்டிய‌
காலை வ‌ண‌க்க‌
குறுஞ்செய்திக்காக,
இர‌வெல்லாம் க‌ண்விழித்து
யோசிக்கின்றேனே!

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

அவ‌சிய‌மில்லா போடாக்க‌ளும்
அவ‌ச‌ர‌மான‌ போடிக்க‌ளும்
நிலைநாட்டுமே
அவ‌ச‌ர‌வ‌சிய‌மான‌
ந‌ம் காத‌லை!

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

தீண்ட‌ தீண்ட‌
இசைக்கும் வீணைப் போல்
பேச‌ப் பேச‌
உன‌க்கும் என‌க்கும்
காத‌லுக்குமான‌
புரித‌ல் நீள்கிறதே!

முந்தைய பதிவு - 1, 2

ந‌ன்றி,
நாண‌ல்

கடவுளின் பரிசு

2011-02-17T13:19:00.000+05:30

என் சுயத்திற்கு
இழுக்கு வருமென‌
எனக்கு முன்னமே
சுதாரித்து
என் செய்கைகளைத்
திருத்துமென் தோழி!

–00–00–

ஆண் பெண் வேறுபாடுகள்
கடந்து
ம‌ன‌தின் சாட்சியாய்
பிர‌திப‌லிக்கும்
என் தோழ‌ன்!

–00–00–

எனைத் துர‌த்தி
விளையாட்டின் சூட்சும‌ம்
புரிந்த‌வன்,
இன்று
உன் குழ‌ப்ப‌ங்களைத் துடைத்து
ச‌ரியான‌ முடிவெடுக்க‌
நான் உத‌வுகிறேன்
என‌ சொல்லி
என் த‌ம்முன்னான‌
என் இளைய‌வ‌ன்!

–00–00–

ச‌ராச‌ரிக்கும்
மேலாவ‌ன‌ள் நானென‌ப்
ப‌ர‌ப‌ர‌த்துக் கொண்டிருந்த‌ என‌க்கு
என் ச‌ராச‌ரிக‌ளை
உண‌ர்த்தி
எனை மெருகேற்றும்
என் தோழ‌ன்!

ந‌ன்றி,
நாண‌ல்

காதலித்துக் கொண்டேயிரு!

2011-02-14T00:26:00.001+05:30

காதல் பாடல்களை
முனுமுனுத்தப் பள்ளிப் பருவத்தில்
‘காதலெல்லாம் ஒன்னுமில்லை,
புருஷனுக்கு கொடுக்குற காபியில
சர்க்கரை இல்லைனா
ஒரு சண்டை வரும் பாரு
அது தான் வாழ்க்கை,
மத்தபடி
காதல்னு ஒன்னுமில்லை’
என்று சொன்ன தாயின்
பேச்சையும் பொருட்படுத்தியதில்லை !

சோர்ந்த கண்களோடு
’எங்கே செல்லும் பாதை’
எனப் பாடிக்கொண்டிருந்த
சேதுவைப் பார்த்தவாறே
‘பசங்க கிட்ட அதிகம்
வெச்சுகாதா,
படிச்சோமா வந்தோமா இருன்னு’
தந்தை சொன்ன
மந்திரத்தைக் கேட்டதாக
நினைவில்லை கல்லூரிப் பருவத்திலே!

வாழ்க்கையின் தொடக்கம் தனில்
தமையன் சொன்ன
வாழ்க்கைக் குறிப்பையும்
குறித்ததாகச் சுவடில்லை,
சொந்தக் காலில் நிற்கத்
தொடங்கிய வேலைக் காலத்தில்!

‘நான் பட்டதெல்லாம்
போதும்
நீயும் காதலித்து
வேதனையில் மூழ்காதே,
அந்த வலி உனக்கு
வேண்டாம்’ என‌
பட்டறிந்த தோழி
சொன்ன வாக்கியத்தின்
அர்த்தம் புரிந்ததில்லை
மயங்கியிருந்த‌ காலத்தில்!

மேற்சொன்னவையாவையும்
எதிர் காலத்தில்
நானும் உரைக்கத் தான் போகின்றேன்,
அதைக் கேட்கத் தான்
யாருமிருக்கப் போவதில்லை.

வலிகள் பல இருந்தும்
இழப்புகள் பல தந்தாலும்
வேதனைகள் பல உற்றாலும்
கசக்கும் மருந்துக்காய்
இனிப்பை ஒதுக்கா
குழந்தையைப் போல்
காதலித்துக் கொண்டேயிரு!

நன்றி,
நாணல்

மீண்டும் யாரோ ஒருவரால் …

2011-02-13T14:36:00.002+05:30

எனக்கான
வரையறைகளும் அர்த்த‌ங்க‌ளும்
நான‌ல்லாத,
என் ப‌ங்குமில்லாத‌
யாரோ ஒருவ‌ரால்
தீட்ட‌ப்ப‌டும் போது,

அதை
கடைநிலை வாச‌கியாய்ப்
ப‌டித்து
முடியும் முடியாதெனப்
பல‌‌ பின்னூட்ட‌மிட்டு,

எழுத‌ப்ப‌ட்ட‌ வ‌ச‌ன‌ங்களைச்
சொற்பிழையோ
அர்த்த‌ப் பிழையோ இல்லாது
பேசிப்,

புல‌ப்படாத‌
ப‌ல‌ உண‌ர்வுக‌ளை
அவ‌ர‌வ‌ர் விதிக‌ளுக்கேற்ப
அவரவர் புரிதலுக்கேற்ப‌
வெளிப்ப‌டுத்தி,

இனியிது போதுமென‌
ச‌ரிந்து சாய்கையில்,
என் சுய‌த்திற்கான
புதிய‌
வ‌ரைய‌றைக‌ளும் அர்த்த‌ங்க‌ளும்
மீண்டும் யாரோ
ஒருவரால் வ‌டிக்க‌ப்ப‌டுகின்ற‌து!

நன்றி உயிரோசை

ந‌ன்றி,
நாண‌ல்

ஜனித்தது என் காதல்..

2011-02-12T17:54:00.000+05:30

அழகான‌
காதலியைக் கொண்டாடும்
அழகியோனைப் போலல்லாமல்
அழகான‌
காதலைக் கொண்டாடும்
உனக்காக
ஜனித்தது
என் காதல்!

சில நாள் கழித்துப்
பயணித்த பாதையிலிருந்த‌
முன்னேற்றங்களைப் போல்
சில நாள்
ஊடலுக்குப் பின்
ஜனித்திருந்தது
அதிகப்படியானக் காதல்!

நன்றி,
நாணல்

ஒரு கேள்வியும் மூன்று நிகழ்வுகளும்..

2011-02-08T14:19:00.004+05:30

சில காலமாய் எனக்குள் எரிச்சலூட்டி வரும் ஒரு விடயத்தைப் பற்றித் தெளிவான புரிதலுக்காக வேண்டி இந்த பதிவை எழுதுகிறேன். என் கேள்வி மிகவும் சிறியது.

பெண் என்றாலே மோகம் தரும் பொருட்களில் ஒன்று என்ற நினைப்பு எப்பொழுது மாறும்?

ஜனனம் தருவிக்கும் தாய் முதல் , தங்கையாய் , உற்ற தோழியாய் நம் அனைவரின் வாழ்விலும் பெண் ஒரு அங்கமாய்த்தானிருக்கிறாள். இருந்தும் அவளின் மென்மையான பெண்மை கேலிகூத்தாக ஆக்கப்படும் போது, இந்த சமுதாயத்தின் மீது எரிச்சலுடனான கோவம் தான் வருகிறது. பெண்ணியம், பெண் விடுதலை என முற்போக்கு சிந்தனையாளர்கள் ஒரு பக்கம் குரலெழுப்பிக் கொண்டிருந்தாலும் உண்மையில் தினசரி வாழ்வில் இந்த குரல்கள் எதிரொலிக்கப்படவில்லையென்று தான் தோன்றுகிறது. எனக்கோ என் தோழிக்கோ நிகழ்ந்தவை வைத்து இந்த பதிவை நான் எழுதுகிறேனா, என்றால், இல்லை என்பது தான் என் பதிலாக இருக்கும், அப்படியிருப்பின் நிச்சயம் என் மனக்குமுறல்களாக என் நட்பின் வட்டத்திலேயே நின்று போயிருக்கும்.

நம் வாழ்வின் அங்கமாகிப்போன தொலைக்காட்சியில் ஒளிப்பரப்பாகிவரும் பல விளம்பரங்களில்,தேவைப்படாத இடங்களில் கூட பெண்கள் இருப்பர். சில நேரங்களில், அது அவர்களின் வியாபர யுக்தி எனக் கொள்ளலாம் . ஆனால், வியாபாரத்திற்காக இப்படி ஒரு அட்டூழியம் தேவையா எனத் தோன்றுகிறது சிலவற்றைப் பார்க்க நேர்கையில். உடலின் வியர்வை நாற்றம் என்பது இயல்பே, இயற்கைக்கு மாறாய், அதை மறைக்க வாசனையூட்டும் திரவியம் அடித்துக் கொள்வது இந்நாளில் வாடிக்கையாகிவிட்டது. இந்த பொதுவான ஒன்றை வைத்துக் கொண்டு, ஆண்களின் வாசனைத் திரவியம் பெண்களைக் கட்டுப்பாடற்றதாக்கும் என்பது போன்ற சித்தரிப்புகள் என்ன சொல்ல வருகின்றன என்று தான் தெரியவில்லை. வெறும் வார்த்தையோடு நிறுத்தியிருந்தால் கூட பரவாயில்லை, அதை நிரூபிக்கும் வகையில் ஆணின் வாசம் நுகர்வதற்கு முன், நுகர்ந்த பின் என அந்தப் பெண்ணைக் காட்டும் கோலம், பெண்களைப் பற்றி அவர்களின் மனதில் உள்ள கேவலமான உணர்வின் உச்சக்கட்டமாகவேப் படுகிறது.

தொலைக்காட்சியில் தான் இப்படி என்று புத்தகமாவாவது படிக்கலாம் என்றால் அது இன்னும் வெருப்பூட்டும் வண்ணமாகவே இருந்தது. கவிதை நூல் என்னும் வகையில் பெரிதாக எதுவும் படித்திடாத நான், இந்த ஆண்டு முதலேனும் படிப்போம் என்னும் ஆர்வத்தோடு வாங்கிய, கவிதைகளின் தொகுப்பு ஒன்றை முன்னுரையிலிருந்து படிக்கத் தொடங்கினேன். பல பிரபலங்களின் வாழ்த்துரைகளைப் படித்துக்கொண்டிருக்கையில், ஆர்வ மிகுதியில் கவிதைகள் பக்கம் திருப்பிப் படிக்கத் தொடங்கினேன். ஆரம்ப பக்கங்களில் அவரின் கற்பனையின் வெளிப்பாடான ஒவ்வொரு கவிதையையும் புரிந்து கொள்ள முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தேன். சில பக்கங்களைக் கடந்த பின், ஆண்களின் கவிதை உலகில் நிச்சயம் அடங்கியிருக்கும் பெண்ணைப் பற்றிய வர்ணிப்புகளும், அவள் சார்ந்த கற்பனைக் கவிதைகளும் இடம் பெற்றுக்கொண்டு இருந்தன. வர்ணனைகளின் உச்சக்கட்டமாக பெண்ணின் உடலமைப்பை பற்றியதாக சில கவிதைகள் தொடர்ச்சியாக இருந்து கொண்டிருந்த விஷயம் சலிப்பைத் தர ஆரம்பித்தது. எனினும் முன்னுரையில் பல கவிஞர்கள் பாராட்டியிருந்தார்களே, ஒருவேளை அடுத்த தலைப்பின் கீழெனினும் வித்தியாசங்கள் தெரியுமெனப் புரட்டிக் கொண்டேயிருந்தேன். பெண் என்ற பொதுநிலையைத் தாண்டி தாயைப் பற்றிய கவிதைகளிலும் அதே வாடையடிக்க புத்தகத்தை மூடியவள், இன்னும் திறக்கவில்லை. சிற்றிதழில் வெளியான கவிதைகளைப் புரட்டலாமென்றால், அங்கேயும் காமத்தையும் தாயையும் ஒப்பிட்டாற் போன்ற கவிதை. எனக்கு புரியாத ஒன்று இது தான், புனிதமான உறவுமுறையான தாயைப் பற்றி எப்படி கற்பனையாகக் கூட அனாவசிய வார்த்தைகளை உபயோகிக்க முடிகின்றது.

இப்படி ஒன்றுக்கொன்றாய் கூடிக் கொண்டே போக ரூட், ஃபிகர், கரெக்ட் பண்றது போன்ற வார்த்தைகள் இன்னும் எரிச்சலூட்டுவதாகவே அமைந்துள்ளது. இப்படி பேசுவது சகஜமாகிவிட்டது தான். சகஜங்களையும் தாண்டிப் பார்க்கும் போது, புதிதாய் அறிமுகமாகி சில நாட்களாக மட்டுமே பேசிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு பெண்ணிடம், இப்படி ஒரு ஆண் பேசுகிறானென்றால் அவளிடம் அவன் என்ன எதிர்பார்க்கிறான் என்று தான் புரியவில்லை. இயல்பாய் பரஸ்பர புரிதலுக்கு பின் வெளிக்காட்டினால் தானே காதலுக்கு மரியாதை. தூண்டுச் சீட்டாய் ஒவ்வொருவர் கையிலும் கொடுத்து விருப்பமுள்ளவர் வாசியுங்கள் என்று சொல்வதற்கு பெயர் என்ன? தான் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணிடமும் வார்த்தை ஜாலங்கள் காட்டுவதனால் என்ன நேரப்போகிறது. ஒரு சில காலக் கட்டத்திற்கு பின் இப்படி பேசும் ஆணின் மீதான மரியாதை குறையத் தானே செய்யும்.

மேற்சொன்னவையாவும் உணர்வுகளுக்கும் உணர்ச்சிகளுக்கும் இடையேயான மெல்லிய இடைவெளியாகவே படுகிறது எனக்கு. இருக்கும் இரு பாலினற்கிடையில் ஒரு வித ஈர்ப்பு இருப்பது இயல்பு தான். பெண்கள் உலகில் ஆண்கள் யாரென புரிந்து கொள்ள விரும்பும் ஆண்களைப் போன்று தான் ,ஆண்கள் உலகில் பெண்கள் யாரென அறிய முயற்சி செய்கிறேன். ”ஆண்களே இல்லாத உலகம் செல்ல வேண்டும்” என்று பெரும்பாலும் ஒரு ஆணிடம் தான் சொல்லிக் கொண்டிருப்பேன். வாதத்திற்கு என வீண் வாக்குவாதங்கள் செய்யாது, என் மனநிலையை புரிந்து விளக்கமளிக்கும் சில ஆண் தோழர்கள் இருக்கின்றனர் என்பது ஆறுதல் தரும் விஷயமாகத்தானிருக்கிறது.இருந்தும் தோழன் என்ற நிலையைத்தாண்டி ஆண் என்று வரும் போது தோழனும் புரியாமல் போவது சில நேரங்களில் நிகழ்கிறது.

ஒருவர் மீது ஒருவர் குற்றம் சாடிக்கொண்டிருக்க விருப்பமில்லை எனக்கு. வாழ்வின் ஒவ்வோர் கட்டத்திலும், பெண்களின் உலகில் ஆண்களின் பங்கு பெருவாரியாக நிச்சயம் இருக்கும். அதை இன்னும் முதிர்ந்த புரிதலோடு அணுகவேண்டும் என்பதற்கான துவக்கமே இது.

நன்றி,

நாணல்

பேருந்தில்..

2011-01-25T10:01:00.003+05:30

ஒரு பன்னிரண்டு ரூபாய்
பயணச் சீட்டில்
அம்பத்தூரிலிருந்து வேளச்சேரிக்கு
பயணிக்கும் இருவர்,
ந‌ட‌த்துன‌ரின் வ‌சவுக‌‌ளை
ஜீர‌ணித்துக்கொண்டும்
சில்ல‌றையில்லையென‌ வாதிடும்
ச‌க‌ப‌ய‌ணியின் வ‌ழ‌க்குக்கு
தீர்ப்ப‌ளித்துக்கொண்டும்
ஒவ்வொரு நிறுத்த‌ங்க‌ளிலும்
இற‌ங்கிகொண்டு
அடையாரிலிருந்து கொண்டே
கைபேசியில் உரையாடிக்கொண்டே
என்னுட‌ன் ப‌ய‌ணிக்கிறாள்
என் தோழி.

‰00‰

விழித்திருந்தால்
ம‌னிதாபிமான‌த்துகாய்
இருக்கை ப‌றிபோயிடுமென‌
தூங்காது தூங்கிய‌
நிலையில் நான்!

ந‌ன்றி,
நாண‌ல்

ரகசிய சினேகிதனே…

2011-01-23T17:31:00.000+05:30

தினம் பேசும் தோழிக்கு
ஏனோ இப்போதெல்லாம்
நான் பேசுவது புரிவதில்லையாம்
அவளுக்கெப்படி சொல்வேன்
என்னுள் இருக்கும் நீ
தான் இப்போதெல்லாம்
என்னையும் மீறி அதிகம்
பேசிக்கொண்டேயிருக்கிறாய் என

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

செல்லப் பெயர்கள்
பல கொண்டு விளித்தும்
ஊடல் பொழுதுகளில்
மெளனமாக உனைக் கொல்லும்
விழிகளின் விளிப்பு தான்
பிடிக்குமென்கிறாய் நீ

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

வேற்றுமைகளற்ற வேற்றுகிரக
மனிதர்களாய்
நம் முன்னோடிகளான
ஆதிவாசிகளாய் அலைகின்றோம்
நம்மை மறந்து
நாம் மறைந்த நேரங்களில்

முந்தைய பதிவு - 1

நன்றி,
நாணல்

இய‌ந்திர‌மாய் மாறிய‌து போதும்

2011-01-04T23:48:00.004+05:30

ந‌ண்ப‌ர்க‌ளே,

2011 இன் இந்த முதல் பதிவு, மறக்கமுடியாத ஒன்றாக அமைந்துள்ளது.

முதல் கற்றலின்

எழுத்துக்களை

வீட்டுச்சுவரில் சித்திரங்களாய்

வடித்து பத்திரப்படுத்தும்

குழந்தையைப் போல்

எனது கிறுக்கல்கள்

புத்தக வடிவாய்..

சென்னை ம‌ணிமேக‌லைப் பிர‌‌சுர‌ம் மூல‌ம் ‘இய‌ந்திர‌மாய் மாறிய‌து போதும்’ என்னும் த‌லைப்பில் வெளிவந்துள்ளது.

இன்று முதல் நடக்கவிருக்கும், சென்னை புத்த‌க‌ க‌ண்காட்சியில் ம‌ணிமேக‌லைப் பிரசுர‌த்தில்(Stall No: F30) கிடைக்கும். புத்த‌க‌மாய் வ‌ரும‌ள‌விற்கு என் க‌விதைக‌ள் வ‌ளர்ந்துள்ள‌தா தெரியாது..சிறு பிள்ளை முய‌ற்சியென‌ இதில் இற‌ங்கினேன். ப‌டித்து நிறை குறை கூறுங்க‌ள், க‌ற்றுக்கொள்கிறேன்.

நன்றி,

நாணல்

இயற்கை வாழ்வு

2010-12-28T23:09:00.003+05:30

தன் தங்கக் கிரணங்களைக்
காற்றோடு உறவாடி,
கிரணன்
இசைப் பரப்பிக் கொண்டிருக்க,
கற்றவன் பண்பின் அடையாளமாய்
தலை சாய்ந்த உயிரின்
சிரத்தில்
ஒன்றோடு ஒன்று
பேசிக் கொண்டிருந்தன
நெல் மணிகள் !

மண்ணின் களை மாறாது
களையறுத்துக் கொண்டிருந்தாள்
செல்லாத்தாள் பாட்டி...

தென்றலின் கிளையாக
தன் கிளைமலருக்காய்
தாலாட்டு பாடிக் கொண்டிருந்தாள்
கமலாக்கா...

புல்லுக்கு உயிராய்
ஒடிக்கொண்டிருந்த
வாய்க்கால் நீரை வெட்டி
பயிருக்கு பாய்ச்சிக்கொண்டிருந்தார்
கந்தவேல் மாமா...

அவரவர் வேலை முடிந்ததும்
உழைத்த களைப்பாற
கட்டிய சோறை
உற்சாகமாய்
உண்டு் களித்தனர்...

எரிந்த கதிரவனுக்கு
விடைகொடுத்து
தணிந்த நிலவினை
தூரிகையால் வறவேற்றுக் கொண்டிருந்தார்
ஓவியர்
சென்னையின் அண்ணா சாலையில்...

நன்றி உயிரோசை..

நன்றி,

நாணல்

இந்தப் பொண்ணுங்களே இப்படி தான்

2010-12-25T08:20:00.001+05:30

இந்தப் பொண்ணுங்களே இப்படி தான்’
‘பொண்ணுங்களைப் புரிஞ்சுக்கவே முடியலை’

இது போன்ற வசனங்களைக் கேட்டால் ஏனோ, சொன்ன ஆணின் மீது ஒரு நிமிட கோபம் என்னையும் மீறி வரத் தான் செய்கிறது. அதற்காக ஒட்டு மொத்த ஆண் வர்க்கத்தையும் நான் குறை கூற விரும்பவில்லை. ஒரு உண்மையை ஒப்புக் கொண்டு தான் ஆக வேண்டும், ’ஆணோ பெண்ணோ காதலும் காதல் தோல்வியும் ஒன்று தான்.. சில இடங்களில் ஆண், பெண்ணை சில காரணங்களால் பிரிகிறான், பெண் சில நேரங்களில் பிரிய நேர்கிறது.

ஆனால் பெரும்பாலும் ஏனொ பெண்ணை மட்டுமே குற்றம் சாட்டுகின்றனர் எனக்கு தெரிந்த காதல் கதைகளில், விட்டொழிந்த ஆண்களும் உள்ளனர், பெண்களும் உள்ளனர். அப்படியிருக்க ஏன் பெண் வர்க்கத்தை மட்டுமே குறை கூறுகிறீர்கள்.

பெண்களுக்கு காதல் தோல்வியைத் தரும் ஆண்களே இல்லையா?
ஆண்கள் ஒரு பெண்ணை விழுந்து விழுந்து காதலிப்பாங்களாம், அந்தப் பொண்ணு வேண்டாம்னு சொன்னா, ஏன் அப்படி சொன்னா, உண்மையிலயே அவ மனசுல இவன் மேல அப்படி ஒரு எண்ணம் இருக்கான்னு தெரிஞ்சுக்காம, உடனே ‘மச்சான், அவ என்னை ஏமாத்திட்டான்னு, ஊர் பூறா அவளை வம்பிழுக்க வேண்டியது’.எனக்கு புரியாத ஒன்னு, காதலித்த பெண்ணைப் பற்றி எப்படி பிறரிடம் வம்பு பேச முடிகிறது?
தெரியாத பெண்ணிக் காதலிச்சவங்களே இப்படி இருக்கும் போது, நண்பர்களா அறிமுகமாகி, தோழின்ற உறவுல இருந்து காதலின்ற உறவுக்கு எடுத்து செல்ல வேண்டிய கட்டத்துல, அப்படி செய்ய விரும்பாதவர்கள் ஒரு பக்கம். மனதிற்குள் அவள் தோழி மட்டுமில்லைன்னு தெள்ளத்தெளிவா தெரியும் , ஒரு கட்டத்துக்கு மேல அவள் என் தோழி மட்டுமேனு ஏமாத்திக்க முடியாத கட்டம் வரும். அப்ப முன்னெச்சறிக்கையோட ‘உன் கிட்ட அந்த எண்ணத்துல பழகலை’ தோழியா மட்டும் தான் பார்த்தேன். அப்படி இப்படின்னு வெட்டி வசனம் பேச வேண்டியது. உடனே அந்தப் பொண்ணும் ஒன்னும் சொல்லாம, அமைதியா போயிட்டா, அவ தப்பிச்சா, இல்லை எதிர் கேள்வி கேட்டா, அவளை எவ்வளவு தூரம் உதாசினப்படுத்தி அவ பெண்மையை கொடூரமா மாத்த முடியுமோ, அவ்வளவு கொடுமையா மாத்தி ‘அந்த பொண்ணு டார்ச்சர் தாங்ககலைடானு’ நண்பர்கள் மத்தியில அவ மென்மையை கேலிக்கூத்தாக்க வேண்டியது. இது எந்த ஊருல நியாயம்?
சரி தப்பித் தவறி ஒரு பொண்ணு தன் காதலை முதல்ல சொல்லிட்டா, அப்புறம் கதையே வேற. முதல்ல ஒரு பொண்ணு நம்மளையும் மதிச்சு காதலிக்கறான்ற மிதப்புல சுத்த வேண்டியது. அப்புறம் அப்புறம் தான் அவனோட குடும்பம்,அவன் பார்க்கிற வேலைனு எல்லாம் நியாபகதுக்கு வரும், அப்புறம் மேல சொன்ன மாதிரி உஷாரா வசனம் பேசிட்டு கழட்டி விட வேண்டியது. தனக்கு பிடிச்சவன் மேல காதலைப் பொழிஞ்சது தான் அந்தப் பொண்ணு செஞ்ச தப்பா?

இப்படி பல கேள்விகள் பல நாளா என் மனசுக்குள்ள பதிலில்லாம இருந்தாலும், என்ன இருந்தாலும் ஆண்கள் என்றுமே எனக்கு புரியாத புதிர் தான். அதனால அவங்க எப்படி வேணா இருக்கடும்.

இந்த ஆண்களே இப்படி தான்’

‘ஆண்ககளைப் புரிஞ்சுக்கவே முடியலை’

போன்ற வசனங்களில் எனக்கு பெரிதாக உடன் பாடுமில்லை.

அதனால் பெண்கள் மீது சுமத்தப் பட்ட குற்றத்திற்கு மட்டும் பதிலளிக்க விரும்புகிறேன். பெண்களும் காதலில் ஏமாற்ற்ப்படுகிறார்கள், ஆனால் அவை ஏன் வெளியில் வருவதில்லை என்பதற்கான பட்டியல் தான் கீழே..

ஆண்களால் ஆண்களுக்காக உருவாக்கப் பட்ட சமுதாய சூழலில் பெண் தன் குரலை உயர்த்திக் கூட பேச முடியாத நிலையில். எப்படி தனக்கு நிகழ்ந்த தோல்வியை பலர் முன்னிலையில் ஒப்புக் கொண்டு அதற்கு காரணமான ‘ஆணைக் குறித்து குறை கூற முடியும்?’ இதனால் பல கதைகள் வெளி வராமல் போவது சாத்தியம் தானே?
ஒரு பெண் , தன் கணவனிடம் தன் பழைய காதலைச் சொன்னால், எத்தனை ஆண்கள் சரியாக எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.சந்தேகத்தின் பேரில் அவளை அனு அனுவாய் சாகடிக்க வேண்டியது. ’ஈரம்’ படம் இதற்கு ஒரு நல்ல அத்தாட்ச்சி. கணவனின் பழைய வாழ்க்கையை, மனைவி தெரிந்தும் தெரியாது போல் நடந்து கொள்ள வேண்டும் ஆனால் கணவனால் மனைவியின் பழைய வாழ்க்கையை தெரிந்து கொண்டு அவளின் நிகழ் கால வாழ்க்கையை அமைதியாய் நகர்த்த அவனின் கர்வம் இடம் தருவதில்லை. இப்படி தன் கணவனுக்காக பயந்து வேற்று ஆணால் ஏற்பட்ட காதல் தோல்வியை வெளியில் சொல்ல பல பெண்கள் துணிவதேயில்லை.
எல்லாவற்றுக்கும் மேல் கற்பு என்ற ஒன்று, பெண்ணுக்கு மட்டும் தான் முக்கியம் என மாதிரியான எண்ணங்கள் மேலோங்கியுள்ள இந்த சமூகத்தில், பெண் காதலித்தாள் என்றால், அதை ஒரு இழுக்காகவே எண்ணு்கிறது. ஏன் அவளின் பெற்றோர் கூட, எப்படியாவது அவசர அவசரமாய், மூடி மறைத்து அவளை வேறு இடத்தில் கட்டிக் கொடுப்பதில் தான் குறியாய் இருப்பர். பெண்ணுக்கு மனமிருக்கிறது என்பது பல இடங்களில் மறுக்கப்பட்ட ஒன்றாகவே இருக்கிறது.
தப்பித் தவறி தனது பழையக் காதல் பற்றி அவளின் பெற்றோர் மாப்பிள்ளைக்கு சொன்னால், அன்றைய தினம் ஏதோ தியாகி உணர்வு கொண்டு, அவளுக்கு வாழ்வு கொடுப்பதாய் தனக்குள் பெருமிதங் கொண்டு திருமணம் செய்து கொள்வான். அந்த பெருமித எண்ணம் எத்தனை நாள் அந்த பெண்ணை நிம்மதியாய் வாழ விடும் என்பது நேரத்திற்கு தான் வெளிச்சம்.
பொதுவாகவே பெண்களுக்கு பொறுப்பு சிறு வயது முதல் நிச்சயம் அதிகம் தான், ஆண் குழந்தை வளர்ப்பிற்கும் பெண் குழந்தை வளர்ப்பிற்கும் இன்னும் சமுதாயத்தில் வித்தியாசம் இருக்கத் தான் செய்கிறது. குடும்பத்தின் குத்து விளக்காய், குடும்ப மானத்தின் சின்னமாய் அவள் வளர்க்கப்படுகிறாள். அப்படியிருக்கையில், காதலிப்பதே பெருங்குற்றம், காதலில் தோற்று பொறுப்பற்று புலம்பிக்கொண்டு இருக்க முடியுமா… முடியாது… காலத்தின் வேகத்தோடு அவள் தன்னை செதுக்கிக் கொண்டேயாக வேண்டிய கட்டாயம் வேறு..இப்படி எத்தனையோ சோகங்கள் ஒவ்வொரு பெண்ணுக்குள்ளும் நிச்சயம் இருக்கும்..கேட்டுப் பாருங்கள் தெரிய வரும் .
பெரும்பாலும் ஆணுக்குப் பல கனவுகள் இருக்கும் , இலட்சியமிருக்கும். பெண்ணுக்கோ திருமணம் என்ற ஒன்றோடு அவளின் பெரும்பாலான கனவுகள் முடுக்கி விடப்படும். திருமணம் மட்டுமே குறிக்கோள் என வளர்க்கப் பட்ட நிலையில், தோற்ற காதல் பற்றி சொல்லி ஏன் தனக்கும் தன் பெற்றோருக்கும் தர்ம சங்கடத்தை தர வேண்டுமென மனதில் பூட்டிக் கொள்ள வேண்டி வரும்.
சில பெண்கள் உறுகி உறுகி காதலித்து விடுவார்களா, தனக்கு என்ன ஆனாலும் பரவாயில்லை, தன் காதலனுக்கு ஒன்றும் ஆகக் கூடாதென உணர்வுகளின் அடிமைகளாய் மாரியிருப்பர். இன்னிலையில் அவன் ஏமாற்றி விட்டாலும், நான் ஏமாந்ததற்கு அவனென்ன செய்வான் என பரிதாமான பதிலை சொல்லி சமாதானம் செய்து கொள்வர்.
ஊடகத்துறையிலும் ஆண்களே ஆட்கொண்டு நிலையில் நிச்சயம் அவர்களின் மனதில் இருப்பது தான் படமாகவோ,நாடகமாகவோ வெளிவரும்.அவர்களால் ஊகித்துவிட முடியா பெண்ணின் மன நிலையை எப்படி சமூகத்தில் கொண்டு வர முடியும்.

இன்னும் என்னென்னவோ காரணங்கள் சொல்லிக் கொண்டே போகலாம், புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்காமல், விவாதம் செய்பவர்களுக்கு பெண்கள் ஏமாற்ற்க்காரர்களாகவே இருந்து விட்டு போகட்டும், அவர்களைப் பற்றி கவலையில்லை எனக்கு. புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்கும் சிலராவது, சிலப் பெண்கள் செய்யும் தவறுக்காக ஒட்டு மொத்த பெண்ணினத்தைக் கொச்சைப் படுத்தாதீர்கள் என சொல்லும் நோக்கோடு எழுதப்பட்டதே இந்தப் பதிவு.

நன்றி,

நாணல்

ரகசிய சினேகிதனே…

2010-12-18T16:50:00.000+05:30

‘ஆயிரம் முறை திருடிய
அதிசயத் திருடன் கைது’
செய்தி பார்த்ததும்
பதறித்தான் போனேன்
ஆயிரம் முறை என் இதயத்தை
திருடிய அதிசயத் திருடன்
உனையும் கண்டுகொள்வரோ என

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

நீயும் கவிஞனென
தெரிந்ததில் இருந்து
அவசர அவசரமாய்க்
கவிதை உருப் பெறுகின்றது
நம் உரையாடல்கள்
என் கவிதைப் பக்கத்தில்

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

தொழில்நுட்பத்தின் புரட்சி
உனை என்றும் என்னருகில்
இருக்கவைத்தாலும்
என் வெட்கங்களையும்
என் மெளனங்களையும்
மொழிபெயர்க்க முடியா கைபேசி
சொல்கிறது தொழில்நுட்பம் இன்னும்
வளர வேண்டுமென

நன்றி,
நாணல்

உதான் - Udaan

2010-12-06T17:13:00.002+05:30

சிறகிருந்தும் பறக்க ஆசையும், கனவுகளும் இருந்தும் பறக்க முடியா ரோஹனையும் அர்ஜுனையும் சுற்றி நகர்கின்ற கதை. றோஹன் பதினேழு வயதான , அந்த வயதுக்கே உரிய கிண்டல் கேலியென எல்லாமும் நிறைந்த ஒருவன். ரோஹனும் அவனின் நண்பர்களும், சுவறேறி படம் பார்க்கச் சென்றதனால் பள்ளியில் இருந்து நீக்கப் படுகிறார்கள்.ஜாம்ஷெட்பூரில் உள்ள தனது வீட்டிற்கு வந்தவுடன் ரோஹனுடன் சேர்த்து நமக்கும் பல அதிர்ச்சிகள் காத்திருக்கின்றன. ரயில் நிலையத்தில் வந்திருந்த தனது அப்பாவை வேற்று மனிதாய் பார்க்கும் ரோஹனின் கண்களில் தெரிகிறது, கண்டிப்பான அப்பாவின் உருவம். பிறகு தான் தெரிகிறது மகனைத் தந்தைப் பார்த்தே எட்டு வருடங்கள் ஆகின்றதென்று. இதைத் தெரிந்தப் பின் 'என்ன அப்பா இவர்' எனத் தோன்றுகிறது.

வீட்டிற்கு சென்ற பின் அதிர்ச்சியின் அடுத்த கட்டமாய், ரோஹனின் அறையில் ஒரு 5 வயது சிறுவன் அர்ஜுன். அப்பாவிடம் விசாரித்ததில் அர்ஜுன் தனது தம்பியென்று தெரிகிறது. ரோஹனின் அம்மா இறந்த பின் இரண்டாம் திருமணம் செய்து கொண்டதாகவும், ஆனால் அதுவும் நிலைக்கவில்லையெனவும் தந்தை சொல்கிறார். தனக்கு தெரியாமல் தனக்கு ஒரு தம்பி இருக்கிறான் என்பதில் தொடங்குகிறது ரோஹனின் கூண்டுப் பயணம். கொடுமையின் உச்சக்கட்டமே பெத்த மகன்கள் தன்னை அப்பா என்று அழைக்காமல் 'சர்' என்று தான் அழைக்க வேண்டும் என கொடுரத் தந்தை ஆணையிடுகிறார். வீட்டில் அவருக்கு மட்டும் தான் கேள்வி கேட்க அதிகாரமுண்டு. இலக்கியம் படிக்க விருமும் ரோஹனை தனது ஃபாக்டரியில் காலை வேலை செய்யும் படியும் மதியம் பொறியியல் கல்லூரியில் சேர்த்து விடுகிறார். அவருடன் ஓட்டப் பந்தயத்தில் ஓடி எப்படி அவரை வெல்கிறான் என்பது தான் கதை. பார்க்கும் நமக்கே அந்த வீட்டில் இருந்து எப்பொழுது தான் வெளிவருவோமென ஒவ்வொரு காட்சியும் வடிவமைக்கப் பட்டுள்ளது.

5 வயதேயானாலும், அடி மேல் அடி வாங்கி சிரிக்கக் கூட மறந்திருந்திருந்தான் அர்ஜுன். சாவி கொடுத்த பொம்மையென அப்பாவின் கட்டளைகளுக்கு உட்பட்டு ஒரு வட்டத்தில் சிக்கியிருந்தான். ரோஹனின் வருகைக்குப் பின் பேச ஒரு ஆளாவது கிடைத்தானனென தன் தந்தைப் பற்றி ஓரிரு வார்த்தைகள் அவ்வப்பொழுது சொல்வான். ஆரம்பத்தில் தந்தை மேலிருந்த வெறுப்பை அர்ஜுன் மீது காட்டினாலும், நாளடைவில் இருவரும் நண்பர்கள் ஆகின்றனர். குறைவான வசனங்களானாலும் தனது சுட்டி நடிப்பால் படம் முடிந்த பின்னும் கண்களில் அர்ஜுனின் முகம் நிழலாடுகிறது.

ஒரு கட்டத்தில் தனது இந்த கொடுரத்தனத்திற்கு தனிமையைக் குற்றம் சாட்டி தனது குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்கிறார் தந்தை. திருந்திவிடுவார் , படம் முடியுமென பார்க்கையில் அடுத்த திருப்பமாய் , தான் மறு கல்யாணம் செய்து கொள்ளப் போவதாய் சொல்கிறார். அர்ஜுன் போர்டிங் பள்ளிக்கு செல்ல வேண்டுமென நிர்ண‌யிக்கிறார். பொறியியல் படிப்பில் தேறாததால் ரோஹனை முழு நேரம் தன‌து ஃபாக்டரியில் பணி புரிய ஆணையிடுகிறார். மற்றவர் புகழும் தன் எழுத்தை தன் தந்தை உதாசினப் படுத்தும் போதெல்லாம், அவரை எதிர்க்க தைரியமில்லாமல் நொந்து போகிறான் ரோஹன்.

தன்னுடன் பயின்ற நண்பர்கள் மும்பையில் சொந்தமாக ஹோடெல் நடத்துவது தெரிந்து அங்கு செல்வதென ஒரு மனதாய் முடிவெடுக்கிறான். வீட்டை விட்டு ஓடி வருகையில் தன்னை துற‌த்திவரும் தந்தையை வென்று முதல் வெற்றியோடு புன்னகைக்கிறான். மறு நாள் அர்ஜுன் போர்டிங் செல்ல தயாராகிறான். இதற்கிடையில் ரோஹன், அர்ஜுனிடம் என்னுடம் வருகிறாயா இல்லை தந்தை சொல்வழி போர்டிங் செல்கிறாயா எனக்கேட்கையில் யோசிக்காது உன்னுடன் வருகிறேன் எனச் சொல்லும் போது அன்பின் நிலை தெரிகிறது.

மூவரைச் சுற்றியே கதை நகர்ந்தாலும் அன்பே மையமாக் கொண்டது இந்தப் படம். தந்தைக்கும் ரோஹனுக்கும் 'பொய்' பற்றிய உரையாடல் அருமை. அவ்வப் பொழுது படித்துக் காட்டும் ரோஹனின் கவிதைகளும் கடைகளும் அருமை. ரோஹனை உற்சாகப் படுத்தும் தந்தையின் நண்பர் கதாபாத்திரமும் அருமை, இருந்தும் மூர்க்கதனத்திற்கு முன் அவரால் ஒன்றும் செய்ய முடிவதில்லை. புன்னகை மறந்த அர்ஜுன். மூர்க்கத்தனத்தின் முழு உருவமாய் அப்பா.

மூர்க்கனிடமிருந்து விடுதலைப் பெற்று ரோஹனும், அர்ஜுனும் எப்படி பறக்கிறார்கள் என்பது தான் 'உதான்'.

பி.கு: ஜூலையில் 2010 இல் வெளியான இப்படத்தைப் பலரும் பார்த்திருக்கக் கூடும். அன்பின் நிலை குறைந்துக் கொண்டே வரும் சூழலின் நிஜமாய் இந்தப் படம். சமீபத்தில் தான் பார்க்க நேர்ந்தது. இன்னும் பலரையும் சென்றடைய வேண்டும் என்ற நோக்கில் மட்டுமே இந்த பதிவை எழுதுகிறேன். அன்பை நேசிக்கும் அனைவரும் நிச்சயம் பார்க்க வேண்டிய படம்.

நன்றி,
நாணல்

சிதறிய எண்ணங்கள்

2010-11-30T04:15:00.000+05:30

’சாக வழியில்லாது
வாழ முடிவெடுத்தேன்
நீயில்லாமல்’
இப்ப‌டிக்கு,
புகைப் பிடிக்கும் பழக்கத்தை
விட்டொழிக்கும் நான்!

$%^&*#

புரித‌லும்
சில‌ நேர‌ம்
பிரிவ‌த‌ற்கு
வித்திடும்!

$%^&*#

வலுவான
நிஜங்களும்
சில நேரம்
பலவீனமாக்கும்!

$%^&*#

தனிமையும் இனிமையே
நம்மை நேசிப்பவர்கள் தந்தால்
தனிமை கொடுமையே
நாம் நேசிப்பவர்கள்
நம்மை நேசிக்கவில்லையென‌
தெரிந்தபின்!

நன்றி,

நாணல்

நான் சாதித்த‌து….

2010-11-25T06:46:00.000+05:30

பிறந்து என்ன சாதித்தாய்
என என்னை
பல முறை கேட்டுக்கொண்டு
விடையில்லையெனினும் ,
என் பிறந்த நாள்
என‌க்கு பிடிக்கும்
என்னை வாழ்த்தும்
அத்த‌னை
அன்பு உள்ள‌ங்க‌ளுக்காக‌!

க‌ட‌ல் தாண்டி போகின்றோம்
உள்ள‌ங்களின் தொட‌ர்ப‌ற்று
த‌னிமையில் தான்
இந்த‌ ஆண்டு க‌ழிய‌வேண்டுமா
என‌ கட‌வுளிட‌ம் கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன்!

க‌ட‌வுளும் தொழில்நுட்ப‌மும்
கைகோர்த்து
என் தோழனிடமிருந்து
முத‌ல் வாழ்த்தெனும் ப‌ரிசோடு
ஆர‌ம்பித்த‌து,
என்றோ யாருக்கோ
இணைய‌ம் ப‌ழ‌கிய‌ நாளில்
நான் அனுப்பியிருந்த‌ வாழ்த்து ம‌ட‌லின்
ம‌று உருவ‌மாய்
இசையோடு என்னை வாழ்த்திய‌
ம‌ற்றுமொரு தோழ‌னின்
வாழ்த்து ம‌ட‌ல்!

உற‌ங்கிப் பின் எழுந்து
நேர‌த்திற்காய் காத்திருந்து
அழைத்து வாழ்த்து சொன்ன‌ தோழி!
நேர‌ வேற்றுமை புரிந்த‌தால்
நாளை உன் தேதியில்
உன‌க்கு வாழ்த்துகிறேன்
என‌ சொல்லாது
சொன்ன‌ தோழ‌ன்!

இன்று உனக்கு
பிற‌ந்த‌ நாளா
நாளை உனக்கு
பிற‌ந்த‌ நாளா என‌
குழ‌ம்பிய‌ நிலையில்
இர‌ண்டும் நாளும் வாழ்த்திய‌ பெற்றோர்!
தொலைபேசியிலும் இணையத்திலும்
தொட‌ர்பு கொள்ள் முடியாம‌ல்
என் அழைப்பிற்காக‌ காத்திருந்து
வாழ்த்து சொன்ன‌ தோழிக‌ள்!

பதிவில்
முத‌ல் வாழ்த்துப்பதிவிட்ட‌
அண்ண‌ன !
என்றோ நான்
செய்த‌ குறும்பை
நினைவூட்டி என‌க்கு வாழ்த்துப்ப‌திவிட்ட‌
த‌ங்கை !

மின்ம‌ட‌ல்க‌ளாய் வ‌ந்திற‌ங்கிய‌
வாழ்த்துக்க‌ள் !!
ஃபேஸ்புக்கில் வாழ்த்திய
எழுத்து முகங்கள் மட்டுமே தெரிந்த நட்பு !
என
முதன் முறை
இர‌ண்டு நாளாய்
என் பிற‌ந்த‌ நாள்
முடிகையில்,
யாரேனும் என்னைக் கேட்டால்
சொல்வேன் தைரிய‌மாய்
நான் சாதித்த‌து என்ன‌ வென்று!

வாழ்த்திய‌ அனைவ‌ருக்கும் ந‌ன்றி,
வாழ்த்தும் ந‌ண்ப‌ர்க‌ளை உற‌வை அளித்த‌
க‌ட‌வுளுக்கும் ந‌ன்றி!

பி.கு: பொறுமையா இந்த பதிவை ப‌டிச்ச‌ உங்க‌ளுக்கும் ந‌ன்றி, இந்த‌ இர‌ண்டு நாள் என‌க்கு த‌ந்த‌ அனுப‌வ‌ங்க‌ளின் பிர‌திப‌லிப்பே இந்த‌ ப‌திவு. யாரையும் விட‌ ம‌ன‌மில்லாது என் நினைவிலிருந்த‌ அனைவ‌ரிட‌மும் ஒரே நாளில் பேசிய‌ ம‌கிழ்ச்சியை ப‌திவாயிடுகிறேன்.

ந‌ன்றி,
நாண‌ல்

கண்களின் பரிசு

2010-11-20T11:10:00.002+05:30

இந்த வார உயிரோசையில் இந்த கவிதை ... நன்றி உயிரோசை

*****************

உனக்கான தேவைகள்
பூர்த்தியாகும் வரை
என் வேண்டுதல்கள்
ம‌திக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ன‌!

உன் வேண்டுத‌ல்க‌ள்
நிஜ‌மாகும் வ‌ரை
என் இருத்தல்
கொண்டாட‌‌ப்ப‌ட்ட‌து!

திரைப்ப‌ட‌ம் முடிந்து
க‌லையும் கூட்ட‌மென
சொல்லாது மௌனமாய்
நீயும் க‌லைந்து சென்றாய்!

விம‌ர்ச‌ன‌ க‌ல்லெறிதலை
பரிசாகக் கொண்டு
பார்வையாள‌னால் ஒதுக்க‌ப்ப‌ட்ட
கடைசிக்காட்சியாய்
திரையில் ஓடிக்கொண்டிருந்தேன்!

ப‌ரிகாச‌ங்க‌ள் மீறிய‌
உண‌ர்வ‌ற்ற நிலையில்
உயிரோடு திரிந்திருந்தேன்!

நானொழிந்த‌
அடுத்த‌ காட்சியின்
ஒத்திகையில் நீ!

காட்சியின் நிறைவாய்
உன் பெய‌ருக்குப் பின்
வேறொருத்தியின் பெய‌ர்
நிழ‌லாடுகையில்,
நேற்றே இற‌ந்த
பாட்டியின் பிண‌த்தை எடுக்கையிலே
அணைப‌டாது வ‌ரும் க‌ண்ணீரை
என் க‌ண்களும் ப‌ரிசாக‌க்கொண்ட‌து!

நன்றி,
நாணல்

[கா சொ ஏ ] காத‌லி தோழியானால்..

2010-11-14T01:36:00.002+05:30

உன் தனிமைக்கு
துணையிருக்க
கூட்டத்தில் எனை தொலைத்து
நாமிருவரும் தனிமையில்
தொலையத் தேவையிராது

–00–00–

உன் ஊறுக‌ளின்
பொறுப்பாளியாய் வேடங்கொண்டு
உனை தேற்ற
முய‌ற்சித்து
ஏமாறத் தேவையிராது

–00–00–

உரிமைக‌ளின்
எல்லை வ‌ரை தீண்டி
இழ‌ந்த‌ த‌னித்துவ‌த்தை
மீண்டும்
சேக‌ரிக்க‌ தேவையிராது

கா சொ ஏ - 1

ந‌ன்றி,
நாண‌ல்

சிவ‌ந்த‌ செடிக‌ள்

2010-11-10T01:49:00.001+05:30

முகம் பார்த்து விடிந்த காலம்
ஃபேஸ்புக்கில் முக‌ங்க‌ள் தேடும் கால‌மாய்
திரிந்த‌ பொழுது உண‌ர்கிறேன்
கால‌த்தின் க‌ட்டாய‌த்தை
தொழில்நுட்ப‌த்தின் முன்னேற்ற‌த்தை!

விடிந்த‌தும்,
என் நினைப்போடு
என் அழைப்பிற்காக‌ காத்திருக்கும்
தாயின் முக‌ம் க‌ண்முன் தோன்றுகையில்
தொழில்நுட்ப‌மும் தோற்றுத்தான் போகின்றது!

‘ஊர் பார்த்து வா’
‘புகைப்ப‌ட‌ங்க‌ள் எடுத்து அனுப்பு’
என‌ சொல்லும் ந‌ண்ப‌ர்க‌ளுக்கு
எப்ப‌டி சொல்வேன்
விரிந்த‌ சாலைக‌ளும்
ம‌ர‌த்தாலான‌ வீடுக‌ளும்
சிவ‌ந்த‌ செடிக‌ளும்
குளிர்ந்த‌ ஓடையும்
தொலைக்காட்சியின் காட்சியாக‌வே
வ‌டிவ‌ம் பெறுகின்ற‌ன‌ என!

புது இட‌ம் புதிய‌ அனுப‌வ‌ம்
என்னும் ஒற்றைக் காயை
ந‌க‌ர்த்திக்கொண்டு
ந‌ம்மூர் வ‌ரும் நாளுக்காக‌
ஏங்கிக்கொண்டு
உற‌வையும் ந‌ட்பையும்
எண்ணிக்கொண்டு
கால‌மும் ந‌க‌ர்கின்ற‌ன‌!

ந‌ன்றி,
நாண‌ல்

குடைக்குள் ம‌ழை

2010-11-09T02:22:00.000+05:30

கேள்விகளின் பதிலாய்
கேள்விகள் பிறக்கையில்
ரசிக்கின்றேன்
கேள்வியின் நாயகனாய்
நீயிருக்கையில்!

உயிர‌ற்ற‌ பூவும்
உயிர் பெறுகின்ற‌து
உன் க‌ர‌ம் தீண்டி
என‌க்கு ப‌ரிசாகையில்!

குடைக்குள் உன் பெய‌ர்
எழுதிய‌த‌ன் மாய‌ம்
குடைக்குள் ம‌ட்டுமே
ம‌ழை பொழிவதாய்
உண‌ர்கின்றேன்!

ந‌ன்றி,
நாண‌ல்

கௌதமிற்கு உதவுங்கள்...

2010-10-25T22:56:00.002+05:30

நண்பர்களே,

கௌதமின் உடல் நலத்தில் முன்னேற்றம் இருப்பதாக அவரின் நண்பர் தெரிவித்தார். எனினும் இன்னும் மயக்க நிலையில் இருக்கிறார். உரிய சிகிச்சைகைகள் அளிக்கப்பட்டு வருகின்றன. உதவிய அனைவருக்கும் நன்றி. முடிந்த வரை இன்னும் உதவ நம் நண்பர்கிளைடையே பகிர்ந்து கொள்வோம். அவர் உடல் நலம் முன்னேறி வீடு திரும்ப ப்ரார்த்தனை செய்வோம்.

அவரின் நண்பர் எங்கள் குழுவிற்கு அனுப்பிய மின்மடல் இதோ.

Dear Friends,

Avery good morning to you all.

Yesterday Mr Velayutham had called me up and updated me on the status of Gowtham. He is Gowtham's friend and they are really doing a good job to get Gowtham back on his normal track. Felt great. Nice to have such friends in life!

I had asked him to send an email and that is attached below. For any other information, he is reachable at : 91 88703 88845

Thank you very much for your kind help and contribution. I would request you to forward this update to all your friends and we will still try to push to more people so that we can help them in a bigger way!

Cheers,
Raghavan alias Saravanan M.
http://shade.org.in

"The shortest answer is doing" - Lord Herbert

---------- Forwarded message ----------
From: Velayutham AN <velayutham.an@gmail.com>
Date: Sun, Oct 24, 2010 at 12:57 PM
Subject: Reg: Students Fund Rising for T.Gowtham
To: raghavan@shade.org.in

Respected Sir,
I have attached T.Gowtham's case sheet given from the Vadamalyan Hospitals,Madurai on 14.10.2010.Now the current situation of gowtham is that he is still unconscious.But he is out of the ventilator machine . Necessary treatments are being taken for reducing the pressure in the brain.Doctors have given assurance for his life.And for everyone who is willing to help we are giving Gowtham Dad Mr.M.Thirumal's Bank account details.

DETAILS

ACCOUNT HOLDER'S NAME : M.Thirumal
BANK ACCOUNT NUMBER : 30393595369
BANK : State Bank of India
BRANCH : Kumaram,Madurai

For this cause we have planned to conduct a Fund Raising Programme in Chamber of Commerce (Kamarajar Salai,Madurai) on 12 Nov,2010.I will send you the invitation and other details in the next mail after confirmation of agenda.

THANKING YOU FOR YOUR RESPONSE.

நன்றி,
நாணல்

குட்டி கார்த்தி...

2010-10-24T22:00:00.004+05:30

“ஆயா… 1 ரூபாய்க்கு நெல்லிக்காய் கொடுங்க…”

“இந்தா..” என்று கொடுத்துவிட்டு , ஆயா என்று இன்னொரு குரல் வந்தப் பக்கம் திரும்பித் தன் வியாபாரத்தை படு மும்முரமாக கவனித்துக் கொண்டிருந்தாள், ஒரு பள்ளியின் வாசலில் கடை போட்டிருந்த ஆயா..

இந்த பள்ளியின் வயதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமென்றால், ஓய்வூதியம் வாங்கிக்கொண்டு ”நான், அந்த காலத்தின் தலை சிறந்த பள்ளியான ’St Joseph’ பில் SSLC முடித்தவனாக்கும்” என்று மார் தட்டிக் கொள்ளும் தாத்தாக்களைக் கேட்டால் தெரியும்… போக்குவரத்து நெரிசல் கொண்ட சென்னையின் பிரதான சாலையில் , பழமையின் நினைவுச்சின்னமாக நிற்கிறது இந்த பள்ளிக்கூடம்… மண்ணில் விழுந்து எழுந்து விளையாடும் குழந்தைகளைப் போல் ஆங்காங்கே சரிந்து கிடக்கும் கட்டிடங்கள்.. “இயற்கையோடு ஒட்டி வாழ எங்களுக்கு ஆசை” என்று , மைதானத்தில் இருக்கும் மரங்களின் அடியில் நடக்கும் வகுப்பறைகள் என பள்ளியின் நிலை அங்கிருக்கும் அனைவருக்கும் தெரிந்த ஒரு விஷயம்…

போக்குவரத்து நெரிசலில் சிக்கியிருந்த ஒரு காரின் உள்ளேயிருந்து இந்த பள்ளியைக் கவனித்த வண்ணமிருந்தார் சுந்தர்… கோயம்பத்தூரிலிருந்து மாற்றலாகி சென்னைக்குப் புதிதாய் வந்திருக்கும் சுந்தருக்கு, தான் பயின்ற பெருமை மிகு பள்ளிக்கூடத்தின் இந்த நிலை, கண்களின் ஓரம் கண்ணீரை எட்டிப் பார்க்கச்செய்தது.. 20 வருடங்களுக்கு முன்னால் செல்கிறது சுந்தரின் பயணம்…

“டே கார்த்தி எங்கெல்லாம் உன்னை தேடரது… “

“சொல்லு டா, சுந்தர் ..எதுக்கு டா என்னை தேடுரே?”

“ஏன் நீ க்ளாசுக்கு வரதே இல்லை? நம்ம கணக்கு வாத்தியார் உன்னைத் திட்டிக்கிட்டே இருந்தார் தெரியுமா?”

“விடு டா , அவருக்கு என் மேல பாசம் அதிகம், அதான் திட்டிக்கிட்டே இருக்கார்.. “

“டே, ஏன் டா இப்படி இருக்கே? உனக்கு கணக்கு வரலைனா நான் சொல்லித் தரேன் அதுக்காக ஏன் க்ளாஸ் பக்கமே வராம இருக்கே.. “

“போடா உன் வேலையைப் பார்த்துக்கிட்டு நான் விளையாடப் போறேன்.. “

சுந்தரும் கார்த்தியும் ஒரே தெருவில் வசிப்பவர்கள்.. கார்த்தி , விளையாட்டுப் பிள்ளை, படிப்பதைத் தவிற என்ன சொன்னாலும் செய்வான்… சுந்தரோ புத்தகப் புழு… படிப்பைத் தவிற ஒன்றும் தெரியாது … வகுப்பில் முதல் மதிப்பெண் வாங்கக் கூடியவன்… இவனை உதாரணம் காட்டியே கார்த்திக்கு தினம் பூஜை நடக்கும்.. முதல் மதிப்பெண் எடுக்கவில்லை எனினும் சுமாராக படிக்கும் திறன் கொண்டவன் கார்த்தி… இருந்தும் தனது விளையாட்டு குணத்தால், அனைவரிடத்தும் கெட்ட பெயரை சம்பாதித்துக் கொண்டு வகுப்பின் கடைநிலை மாணவனாக இருந்தான்… ஒவ்வொரு முறை வகுப்பாசிரியரும், பெற்றோரும் திட்டும் போது தன்னால் படிக்க முடியும், தானும் வாழ்க்கையில் முன்னுக்கு வர முடியும் என்ற நம்பிக்கை இழந்து கொண்டே வந்தான்…

சுந்தரின் பெற்றோருக்கு கோயம்பத்தூருக்கு பணி மாற்றம் கிடைத்ததால் ஆறாம் வகுப்பிலிருந்து அங்கேயே படிக்கவேண்டியதாயிற்று. படித்து முடித்து ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் வேலைக்கு சேர்ந்தபின், பெற்றோர் பார்த்து வைத்த பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொண்டான். ஒரு அழகியப் பெண் குழந்தை பிறந்தது, கார்த்திகா என்று நாமகரணம் செய்து வைத்து , கார்த்தி என அவளை ஆசையாக கூப்பிடும் போதெல்லாம், தனது நண்பன் கார்த்தியின் நினைவுதான் வரும் சுந்தருக்கு.. பணி மாற்றலாகி கடந்த மாதம் தான் சென்னையில் குடியேறினான்….

இன்று தான் , இந்த பள்ளியின் பக்கம் வர வாய்ப்பு கிடைத்தது.. கார்த்தி என்ன ஆனானோ தெரியவில்லை என்று யோசித்த வண்ணம் பள்ளியையே உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்..பள்ளியின் மைதானத்தில், மாணவர்களின் மத்தியில் இருந்த ஆசிரியரைப் பார்க்க ஏனோ கார்த்தியின் நினைவு வர, அருகில் சென்று பார்த்தான்…

பார்த்த கணம் அது கார்த்தி தான் என உறுதி செய்த பின்,

“கார்த்தி…..”

“நீ ங் க …. நீ நீ சுந்தர் தானே”

“ஆமா கார்த்தி, எப்படி இருக்கே? பார்த்து எவ்வளவு நாளாச்சு…” என்று தழுவிக் கொண்டனர்…

“நல்லா இருக்கேன் சுந்தர்…. நீ எப்படி இருக்கே… எப்ப வந்தே கோயம்புத்தூரிலிருந்து…”

“நல்லா இருக்கேன் டா…அது சரி, நீ என்ன பண்றே இங்கே…. “

“நான் இங்க தான் P.E.T வாத்தியாரா இருக்கேன்…”

”ஓ நல்லது டா… ”

”அது சரி நீ எங்க இங்க? ”

”சென்னைக்கு வேலை விஷயமா வந்தேன், பக்கத்துல தான் வீடு வாயேன் போகலாம்.. “

“ஓ போலாமே, அதுக்கு என்ன…. இன்னும் பத்து நிமிஷத்துல கிளம்பலாம்..“

பத்து நிமிட காத்திருப்பிற்கு பின் பழைய கதைகளைப் பேசியே பள்ளி நண்பர்கள் இருவரும் சுந்தரின் வீட்டை நோக்கிச் சென்றனர்..

“சரி, உன் வாழ்க்கை எப்படிப் போகுது… சந்தோஷமா இருக்கு டா… உன்னை இப்படி ஒரு நல்ல நிலைமைல பார்க்க…”

“நல்லாவே போயிட்டிருக்கு…எப்படியோ எனக்கு பிடிச்ச விளையாட்டுத் துறையில மேற்படிப்பு படிச்சு இங்கயே வேலையிலயும் சேர்ந்துட்டேன்…”

இப்படி பழங்கதைகள் பேசிக்கொண்டே வீடு சென்றனர்…

”அ ப் பா…என்று செல்லமாய்க் கட்டியணைத்தாள் கார்த்தி… யாருப்பா இவர்”

“இவர் தான் மா, என் நண்பன் கார்த்தி”

“கார்த்தி, இவ தான் என் குட்டி கார்த்தி..” ”மாமாவை உள்ள கூட்டிட்டு போமா” என்று சொல்லி தன் அறைக்குள் சென்றார் சுந்தர்.

கையைப் பற்றி கார்த்தியை உள்ளே அழைத்து அமர வைத்தாள் ஆறு வயதான குட்டி கார்த்தி…

“எப்படி மா படிக்கறே.. சுந்தரோட குழந்தைக்கு சொல்லியாத் தரனும்.. நீயும் ச்கூல் ஃபர்ஸ்ட் அஹ் தான் இருப்பே..” என்று சொல்லிய வண்ணம் கார்த்தியை செல்லமாய் அள்ளிக் கொண்டார் கார்த்தி…

உடனே குட்டி கார்த்தி, “மார்க் ல என்ன இருக்கு கார்த்தி மாமா, எங்க அப்பா எப்பவும் சொல்லிட்டு இருப்பார், அவர் ஃப்ர்ஸ்ட் மார்க் எடுத்தாலும் உங்களுக்குள்ள இருந்த பல திறமைகள் அவருக்கு இல்லைன்னு..அதனால மார்க் மட்டும் போதாதுன்னு சொல்லிட்டு இருப்பார்”

“ஓ அப்படியா குட்டி…” அவளின் முதிர்ந்த பேச்சை ரசித்தபடியே, ”மேல சொல்லு, இன்னும் என்ன சொன்னார்”

“அதனால வெறும் மார்க் அஹ் வெச்சு யாரையும் எட போடக் கூடாதுன்னு சொல்லுவார்… ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வோர் திறமை இருக்கும், அதை மதிக்க தெரிஞ்சிருக்கனும்.. நான் சொல்றது சரி தான கார்த்தி மாமா… ” என்று வினா எழுப்பி பதிலுக்காக காத்திறாமல் விளையாட சென்று விட்டாள் கார்த்தி..

சுந்தரின் வளர்ப்பு சரி தானெனினும் அதைப் புரிந்து கொண்ட குட்டி கார்த்தியை பெருமிதத்தோடுப் பார்த்த வண்ணமிருந்தார் கார்த்தி…

***முற்றும்***

நன்றி உயிரோசை

நன்றி,

நாணல்

கௌதமிற்கு உதவுங்கள்

2010-10-23T15:01:00.005+05:30

நண்பர்களே,

விபத்தில் சிக்கியிருக்கும் கௌதம் என்ற மாணவனின் உயிரைக் காப்பாற்ற நம்மால் முடிந்த பண உதவி அளிப்போம். கௌதமின் கல்லூரி நண்பர்கள் இணைந்து நாமும் அவருக்கு உரிய உதவி புரிவோம்.

விருப்பம் உள்ளவர்கள் கீழ் கொடுத்துள்ள எண்களில் தொடர்பு கொள்ளுங்கள், அல்லது கீழ் கொடுத்துள்ள வங்கி கணக்கிற்கு பணத்தை அனுப்பலாம்.

Account Holder's Name: M Raghavan alias Saravanan
Account Type: Savings
Account Number : 004701574197
Bank : ICICI Bank
Branch: Koramangala
City: Bangalore Branch
Code: ICIC0000047
MICR Code: 560229003.

நன்றி தினமலர் : http://www.dinamalar.com/News_Detail.asp?Id=111345

தொடர்பு கொள்ள:

நாகேந்திர பிரசாத் : + 91 77958 45181
மு. இராக‌வ‌ன் என்ற‌ ச‌ர‌வ‌ண‌ன் : 91-98809-61616

பணம் அனுப்பும் போது 'Madurai Gowtham Appeal' என்று சுட்டியிடுங்கள்.
அனுப்பிய பின், ’raghavan@shade.org.in’ என்ற முகவரிக்கு மின்மடல் அனுப்புங்கள்.

நன்றி,
நாணல்

முதல் முயற்சி

2010-10-20T22:19:00.001+05:30

வெற்றியோடு
முடங்கிவிடும்
முதல் முயற்சி!

–00–00–

பகிர்ந்துகொள்ள முடியா
வெற்றிகளால்
அன்னியப்படுத்தப் படுகின்றன‌
உறவுகள்!

நன்றி,
நாண‌ல்

விடையில்லா கேள்விக‌ளை..

2010-10-18T13:04:00.002+05:30

தூங்காது நீ விழித்திருக்க‌
தூங்கியும் உனை நினைத்திருக்க‌
வார்த்தைகள் மறந்த மௌனத்தை மொழிபெயர்க்க‌
முடியாம‌ல் நானும் த‌வித்திருக்க‌
த‌னிமையையும் மௌன‌த்தையையும் உடைக்க‌
உனை ம‌ற‌க்க‌ எத்த‌னிக்கிறேன்

&^%$#@!

ம‌ல‌ர்ந்து
ம‌ண‌ம் ப‌ர‌ப்பி
வண்டை
குறை கூறுவ‌தில்
அர்த்த‌மில்லை

ம‌லர்ச்சியும்
ம‌ண‌மும்
இய‌ற்கையாய் நிக‌ழ்கையில்
உனை
குற்றம் கூறியாகப்போவ‌து
ஒன்றுமில்லை

ம‌ல‌ர்வ‌ண்டாக‌
இருக்கும் ம‌ட்டும்
எதுவும் குற்ற‌மில்லை

ந‌ன்றி,
நாண‌ல்

காதல் சொல்லி ஏற்றுக்கொள்ளப்படாவிடின்..

2010-10-04T01:20:00.000+05:30

தூங்காது அடுத்தென்ன‌
செய்யப்பட வேண்டுமென‌
காற்றில் திட்டங்கள்
தீட்டிக்கொண்டிருக்க
வேண்டிய அவசியமில்லை..

@#$%^&

உன்னொருவனு(த்தி)க்காய் நானிருக்கிறேன்
என நம் சந்தோஷத்தின் எல்லையை
ஒரு இதயத்தோடு
சுருக்கிக்கொள்ள
வேண்டிய அவசியமில்லை..

@#$%^&

காரணங்கள் தேடி
கண்ணீருக்கு விடுதலை
தர வேண்டியிருக்காது..

@#$%^&

வில‌ங்குகளால் கட்டுண்டு
மனித விலங்காய்
நடமாட வேண்டியிருக்காது..

நன்றி,
நாணல்

என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்…

2010-08-24T13:41:00.001+05:30

விலை வாசி ஏறிவிட்டதெனவும்
ஒரு பிடி மண்ணையாவது வாங்கிவிடவேண்டுமெனவும்
சொந்த வீடில்லையெனவும்
நகர மயமாக்கலின் தொல்லைகளையும்
பேசிப் பேசிக் கரைந்து போனீரோ
இனியில்லை அந்த கலக்கம் !

உங்கள் உருகாத
மனங்களைக் கண்டு
உருகத் தொடங்கியிருக்கிறாள்
இயற்கை அன்னை !!

கடந்துவிட்ட நேரம்
முழுகிக்கொண்டிருக்கும் நகரம்
தூங்கிகொண்டிருக்கும் நாம்
இன்யேனும் விழித்துக்கொள்வோம் !!!

இதைப் படிங்க: http://www.deccanchronicle.com/chennai/ice-man-sees-chennai-earth-80-years-992

இந்த செய்தியை கேட்டதில் இருந்து, நாம் என்ன செய்யப்போகிறோம் என தான் என் மனதில் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது..பார்ப்பவர்களிடமெல்லாம் சொல்லிக் குமுறிக்கொண்டிருக்கின்றேன்…

இது வரை இங்கும் அங்கும் கடைபிடித்துக்கொண்டிருந்த விடயங்களை ஒரு முகப் படுத்தப் போகின்றேன்..

1.அவசியமில்லாமல் இரு சக்கிர வாகனமோ , இல்லை நான்கு சக்கிர வாகனமோ எடுக்கப் போவதில்லை

2.வீட்டிலிருக்கும் அனாவசிய மின்சார பயன்பாட்டைத் தவிர்க்கப் போகிறேன்

3.வேலை விட்டு செல்லும் போது கணிணியை ‘Shut Down’ செய்து போவதை வாடிக்கையாக கொள்ளப் போகின்றேன்.மற்றவர்களையும் வற்புறுத்தப் போகின்றேன்

இது போல் என்னவெல்லாம் செய்யலாம் என பின்னூட்டமிடுங்கள்..
நம் அழகிய நகரைக் காப்பாற்றுவோம்..

நன்றி,
நாணல்

அன்றும் இன்றும்..

2010-08-04T21:28:00.002+05:30

யாரும் தெரியாத
யாரென்று புலப்படாத
வாழ்வை படிக்க வந்த மாணவர்களாய்
புத்தக சுமைகள் தவிர
சுமையேதுமில்லாத பருவமாய்
கனவுகளுக்காக உறங்கி
கவிதைகளாக வாழ்ந்தோம் அன்று

வானுயர்ந்த கட்டிடங்களும்
கையடக்க செல்பேசியும்
தொலைத்தபட்டியல் தேட கூகிளும்
என்றாவது அழைக்கும் நண்பனிடமும்
“எப்படா கல்யாணம்”
“என்னடா விசேடம்”
எனத் தொலைந்த உரையாடல்களுக்கும்
தொலைத்த நட்பிற்கும்
அடையாளம் தேடுகின்றோம் இன்று

“கால ஓட்டத்தில் ஆளுக்கொரு திசையென சிதறிக்கிடந்தாலும் ஆர அமர என்றாவது ஒரு நாள் நினைத்துப் பார்க்கையில் பல நல்ல உள்ளங்களின் நட்பு மனதிற்கு ஆறுதல் தருகிறது…அனைத்து நண்பர்களுக்கும் எனது நன்றி…அனைவருக்கும் நண்பர்கள் வார வாழ்த்துக்கள்… “

நன்றி,
நாணல்

என் காதல்…

2010-06-24T09:38:00.001+05:30

உனக்காக தனித்து வாழ்ந்து
என் காதலை
உனக்கு நிரூபிக்கமுடியாபட்சத்தில்
என் காதலை நிரூபிக்க
காதலோடு உயிர் பிரிந்துவிடும்
இவ்வுலகை விட்டு

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

உடலின் வலிகள்
உறக்கத்தில் மறுத்துப்போகும்
உயிரின்(காதலின்) வலிகள்
உறக்கத்தில் மட்டுமே
கூடுகிறது ஏனோ?

நன்றி,
நாணல்

கள்ளன்... யூத்ஃபுல் விகடனில்

2010-03-16T19:03:00.003+05:30

இந்த கவிதை யூத்ஃபுல் விகடனில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது ...

நன்றி யூத்ஃபுல் விகடன்..

http://youthful.vikatan.com/youth/Nyouth/nanalpoem1503010.asp

கள்ளன்...

முன்னிரவின் கள்ளமில்லா
வெள்ளைநிலவின் ஒளியில்
கள்ளச்சிரிப்புடன்
கொள்ளைக்கொண்ட நீ
எந்தன் துயில் நீக்கும்
வேகத்தடையோ…

விழித்தெழுந்துப் பார்க்கையிலே
அமாவாசையின் இருட்டில்
உன் கள்ளச்சிரிப்பு
என் மேல் மையல் கொண்டுள்ளது

தூக்கத்தடைகள் கொண்ட கனவுலகத்தை
மீண்டும் தழுவுகிறேன் அன்பே...
கள்ளன் உன் தரிசனம் வேண்டி..!

நன்றி,
நாணல்

காதலருவி

2010-03-10T21:34:00.000+05:30

பருவத்தின் உச்சியில் பிறந்து
நினைவுகளில் ஆழ்ந்து மூழ்கி
இன்ப துன்பங்களில் உழன்று
வழி நெடுக்க உயிர் கொணர்ந்து
சலசலக்கும் கூ(ஊ)டலோடு இசைபறப்பி
வாழ்க்கைக் கடலின் அமைதியான நடுக்கடலில்
நிலவோடு போட்டிக்கொண்டு
அமைதியாக பயணிக்கிறது நம் காதல்

நன்றி
நாணல்

உன்னைப் பிரியும் வரை…

2010-02-25T22:03:00.001+05:30

“மாற்றம் என்பது மானிட தத்துவம்
மாறாதிருக்க யான் வனவிலங்கல்லன்”
என்ற கண்ணதாசன் கூற்று
மெய்யெனப்பட்டது
உன்னைப் பிரியும் வரை…

பெற்றவர்களுக்கு மட்டுமே
இப்பூவுலகில்
மாற்று இல்லையென
நம்பியிருந்தேன்
உன்னைப் பிரியும் வரை…

நீயில்லையெனினும்
என் ஜீவன் ஓடுமென
பெருமைக்கொண்டிருந்தேன்
உன்னைப் பிரியும் வரை…

நன்றி,
நாணல்

காதலெனின்...

2010-02-16T22:19:00.000+05:30

எனக்குள் எழும் கேள்விகளுக்கு

என் கேள்விக்கு முன்

நீயாக பதில் கூறும்

புரிதலுக்கு மூலம் காதலெனின்

நீயும் என்னைக் காதலிக்கிறாய்…

இன்னொரு காதல்

என்னுள் நுழையுமா என

நான் குழம்பி நிற்கையில்

என்றும் வாரா நீ

இன்று மட்டும்

என் வழியில் புலப்பட்ட

தற்செயலுக்கு மூலம் காதலெனின்

நீயும் என்னைக் காதலிக்கிறாய்…

உன்னைப் பற்றி யோசிக்கவே

நேரமில்லா நீ

என் சிறுபிள்ளைக் கண்ணீருக்கு

ஆறுதல் கூறும்

அக்கறைக்கு மூலம் காதலெனின்

நீயும் என்னைக் காதலிக்கிறாய்…

நன்றி,
நாணல்

ஆசை… உன் நிறைவேறா பேராசை…

2010-02-12T22:46:00.001+05:30

கார்த்திகை மாதத்து
மழையென என் காதலை
உன் மீது கொட்டிவிட வேண்டுமென்பது
என் எண்ணம்….
வானிலை அறிக்கை படித்து
மழையில் நனையாமல்
நீ
தப்பி விட முடியாதென்பது
என் திண்ணம்…

என்னிடம் தேங்கியுள்ள
உன் மீதான என் காதலை
கொட்டி தீர்த்தப் பின்
நீ கேட்டதற்காக
உனை பிரியலாமென்றால்,
தீராதிருக்கே இந்த காதல்
பாவம் என் செய்வேன் நான்
நீ கேட்டும்,
உனக்கு விடுதலை தர
நான் இசைந்தும்,
உன் இந்த ஆசை
நிறைவேறாது கண்ணே…

நன்றி,
நாணல்

உனக்குள் நான் ..

2010-02-10T19:50:00.000+05:30

இலை மறை காயாக
உனையறியாமல் உனக்குள் நுழைந்து
எனை யாரென்று தேட
நீ படும்பாட்டை ரசிக்கிறேனடா..
உனக்கான உன் மனதை
நீ புரியப்பழகு ,
புரிவாய்
உனக்குள் இருக்கும் என்னை
உன்னிளும் பரவும்
எனக்குள் இருக்கும் காதல்…

நன்றி,
நாணல்

(வி) சித்திரமடி நீ எனக்கு…

2010-02-09T20:58:00.000+05:30

(வி) சித்திரமடி நீ எனக்கு…

உன் நினைவாகவே
நான் இருக்க விரும்புகிறேன்,
என நீ சொன்னதற்காக
உன் குறுஞ்செய்திக்கு
தாமதமாக பதிலளித்தால்
ஏனடா தாமதமென
செல்லமாகக் கடிந்து கொள்கிறாய்…

(வி) சித்திரமடி நீ எனக்கு…

உன்னருகில் நான் இருக்கையில்
சிணுங்கும் என் கைப்பேசியை
உன் எதிரியென்கிறாய்…
மற்ற நேரத்தில்
உன் கைபேசி தான்
நம் உயிரென்கிறாய்
நம்மிருவரையும் இணைப்பதனால்…

(வி) சித்திரமடி நீ எனக்கு…

நன்றி,
நாணல்

நான், வாழ்க்கை, காதல்

2010-02-03T15:54:00.000+05:30

எனக்கென்னை புரிதல்
வேண்டி மட்டும் உனை
சந்திக்க நேர்ந்திருந்தால்…
நீ
எனக்கு புரியாதிருந்திருக்கலாம்…

வாழ்க்கை புரிதல்
வேண்டி மட்டும் உனை
சந்திக்க நேர்ந்திருந்தால்…
நீ
என்னோடு வழக்காடாமலிருந்திருக்கலாம்…

காதல் புரிதல்
வேண்டி மட்டும் உனை
சந்திக்க நேர்ந்திருந்தால்…
நீ
என்காதலை அங்கீகரிக்காமலிருந்திருக்கலாம்…

இப்படி
தோற்றுப்போன பல
சந்தர்ப்பங்களை மீறி
தொலைந்த காதலால்
கிடைத்த வாழ்க்கையை
புதுப்பிக்க முயற்சிக்கும் நான்…

நன்றி,
நாணல்

எனக்காய் நான் வாழ்ந்திட...

2010-01-10T23:31:00.001+05:30

கண்ணின் துளி கன்னம் தாண்டும் முன்
கண்ணீர் துடைக்க நீ வந்தாய்..
புன்னகை பூக்கிறேன் என்று உணரும் முன்
புன்னகையை ரசிக்க நீ இருந்தாய்..

எண்ணங்களுக்கு வார்த்தை தேடி முடிக்கும் முன்
என் மொழிக்கு மறுமொழி சொன்னாய் நீ..
காதலை நான் கொண்டாடும் முன்
என் முகத்தில் காதல் கலை தெரிந்தது என்றாய் நீ॥

இப்படி என்னை விட என்னை
நீ நன்கு உணர்ந்ததினால் தானோ
என்னை விட்டுச் சென்றாய்
என் வாழ்க்கையை எனக்காய் நான் வாழ்ந்திட...

நன்றி,
நாணல்

இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்....

2009-12-31T12:08:00.003+05:30

பகலில் தெரியும்

நிலவைப் போல்

இப்பூவுலகில் எல்லாமும்

உன் கண் முன்னே

தான் கொட்டியிருக்கு...

பார்க்கும் உன் பார்வையையும்

தேடும் உன் இடத்தையும்

கொஞ்சம் விடாமுயற்சியோடு

திருத்திக் கொண்டேயிரு...

உன் தேடலுக்கு

விடை பிறக்கும்....

அனைவருக்கும் என் இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்...

படம்: http://www.flickr.com/photos/r_naomi/4153191632/

நன்றி,
நாணல்

என் தாயவள் - உரையாடல் கவிதைப் போட்டிக்காக

2009-12-29T11:04:00.008+05:30

என்னைத் தாலாட்டி
உறங்க வையடி நீ,
என்னைத் தாயாக்காதே,
தாலாட்டு பாடிட
தெரியாதம்மா எனக்கு!

பனிச் சிற்பம்
போல் நீ
இருந்தால் போதும்,
நீ உருக வேண்டாம்,
உனக்காக நான்
உருகுவேனடி !

என்னை உருவாக்கியவள்
தாயாயின்,
எனக்கு உருதந்தவகையில்
நீயும் எனக்கு
தாய்தானம்மா !

என்னைக் காத்தவளே..
எனக்காகக் காத்திருப்பவளே...
எனை மட்டும் காத்திரு,
எனக்காக மட்டும் காத்திரு !

நேசங் கொண்ட
தோழியாய்
பாசங் கொண்ட
காதலியாய்
உனை இழக்க
நான் துணிந்தாலும்,
தாலாட்டும் தாயாய்
எங்கனம் இழப்பேன் !!

நன்றி,
நாணல்

நீ, நான், நாம்....

2009-12-02T08:39:00.005+05:30

நீ நான் என

பிரித்தறியா நாட்களில்
நாமாக நமக்களித்த
இன்ப துன்பங்கள்
இன்று
துன்ப இன்பங்களாய்
உருவெடுத்து
நீயும் நானும்
மீண்டும் நாமாகும்
நாளுக்காக தவமிருக்கின்றன...

படம் : http://i66.photobucket.com/albums/h268/mysticalmoon_2006/Miscellaneous/Love/love8.jpg

நன்றி,
நாணல்

பாதைகள்...

2009-11-02T08:24:00.004+05:30

என் பாதைகளை புதுபித்தாய்

அதில் பயணம் செய்ய

ஏனோ மறுத்திட்டாய்

நினைவுகளாய் உன்

சுவடுகளை பின்பற்றுகிறேன்

உன் நினைவுகளை

மட்டுமாவது

சுமக்கும் சுகமான

வாழ்க்கை கிட்டுமென...

படம் : http://mymistakes.blog.co.in/files/2009/08/pathway.jpg

நன்றி,
நாணல்

என்னில் நீ ...

2009-10-21T09:06:00.001+05:30

மழைகூட பல நேரம்
முன்ன‌றிவிப்போடு தான் வ‌ரும்...
நீ
வந்ததும் தெரிய‌வில்லை
என்னுள்
சென்ற‌தையும் அறிய‌வில்லை..
இன்று,
என் உயிரின் அணுவாய்
கலந்தேபோனாய்...
உனை என்னில்
பிரித்தரியும் ச‌க்தி
இயற்கைக்கு இருக்குமானால்
வணங்குவேன் இயற்கையை...

நன்றி,
நாணல்

கருணைக் கொலை

2009-10-14T12:13:00.005+05:30

தன் சட்டைப்பையில் இருக்கும் அலைபேசி ஒலிக்க…

“ஹெல்லோ”

“ஹெல்லோ, கணேஷ்? “

“கணேஷ் தான் பேசுறேன், நீங்க?”

“கணேஷ், நான் கீதா.. உங்க கூட கல்லூரியில படிச்ச கீர்த்தியோட ஃப்ரெண்ட்“

கீதாவா... இப்ப எதுக்கு இவங்க நமக்கு கூப்பிட்டு இருக்காங்க... கீர்த்திக்கு ஏதாவது..... சே சே..அதெல்லாம் ஒன்னும் இருக்காது... அவ நல்ல மனசுக்கு எல்லாம் நல்லபடியாத்தான் நடக்கும்... சரி, கீதா என்ன தான் சொல்லவறாங்கன்னு கேப்போமே....

“சொல்லுங்க கீதா..”

“கணேஷ்...கீ ர் த் தி.... கீ ர் த் தி க் கு..”

“கீர்த்திக்கு.... ”

கீதா இப்படி தயங்கி தயங்கி பேசுவது கணேஷுக்குள் ஏதோ செய்ய..

“சொல்லுங்க கீதா, கீர்த்திக்கு என்ன ஆச்சு....”

“கீ ர் த் தி..................................… கீர்த்தியை ஒரு லா ரி மோ தி டு ச் சு… ”

இதைக் கேட்டவுடன் உலகமே இருட்டானதை போல் உணர்ந்தான் கணேஷ்... மேலே கீதா சொன்னது எதுவும் காதில் விழாது, கீர்த்தி இருக்கும் மருத்துவமனை விலாசத்தை மட்டும் வாங்கிக்கொண்டு, உயிரைப் பறி கொடுத்தவன் போல் தன் அலுவலகத்திலிருந்து மருத்துவமனைக்கு புறப்பட்டான்....

”கீர்த்திக்கா...கீர்த்திக்கா இப்படி....ஏன் கடவுளே....என் கீர்த்திக்கு இந்த நிலைமை.......கீர்த்திக்கு ஒன்னும் ஆகாது....இல்லை இல்லை அவ நல்லா இருப்பா..நிச்சயம் நல்லா இருப்பா...எப்படியெல்லாம் வலியில துடிச்சுகிட்டிருக்காளோ.. பாவம்..கடவுளே அவளைக் காப்பாற்று...என் ஆயுசையும் அவளுக்கு கொடுத்திடு.. கீர்த்தி நல்லா இருக்கா...ஆமா கீர்த்தி இஸ் ஃபைன்....”

இப்படி மாறி மாறி கண்ணீருடன் புலம்பிய வண்ணம் சென்று கொண்டிருந்தான்....நான்கு ஆண்டுகளாய் மனதில் பூட்டி வைத்த காதலும் பாசமும் நேசமும் அவனின் அனுமதியில்லாமல், கண்ணீராய்ப் பெருகிக் கொண்டிருந்தது....

கணேஷிற்கு இப்பொழுது வேண்டியது தனிமையாதலால், அவனை தனியாய் விட்டுவிட்டு கணேஷ் யார் என்பதையும், மருத்துவமனையில் இவனின் வருகைக்காக "போகின்றேன்" என்று சொன்ன உயிரை நிறுத்தி வைத்திருக்கும் கீர்த்தி யார் என்பதையும் தெரிந்து கொள்வோம்.

பொதுவாக 18ல் அனைவருக்கும் வரும் காதல் வியாதி இவர்களையும் விட்டுவைக்கவில்லை... கல்லூரியில் சேர்ந்த முதல் நாளன்று தான் கணேஷ் கீர்த்தனாவை முதன்முதலில் சந்தித்தான்...

எல்லோரும் பாராட்டும் அழகில்லையெனினும், ஒரு முறை பார்ப்பவர்கள், மீண்டும் பார்க்கத்தூண்டும் வசீகரம் நிறைந்த முகம்...சாந்தமான பார்வை...யாரிடமும் அதிகமாய் பேசிடாத அடக்கம்...ஆனால் அவளுடன் நட்பாகிவிட்டால், ”கீர்த்தி சொன்னா சரி தான்” என்று சொல்லும்வண்ணம் அவளின் அன்புக்கு அனைவரும் அடிமையாகிவிடுவர்...வீட்டிற்கு ஒரே செல்ல பெண் என்பதாலும், பல சரியான முடிவுகளை தைரியமாய் எடுக்கும் புத்தி கூர்மையுடையவள் என்பதாலும், அப்பா அம்மாவிடமும் இவள் வைத்தது தான் எழுதபடாத சட்டம்... உண்மைக்கும் தன் மனசாட்சிக்கும் தலை வணங்குபவள்... தான் செய்தது தவறெனின் சிறு குழந்தையிடம் கூட மன்னிப்பு கேட்க தயங்க மாட்டாள்…தான் செய்வது சரியெனின் அதை யார் தடுத்தாலும் செய்வாள்..

கணேஷ், ஐந்து நிமிடம் கூட பேசாமல் இருக்க முடியாது பேசிக்கொண்டே இருப்பான், அவனை சுற்றி எப்பொழுதும் ஒரு கூட்டம் இருந்து கொண்டே இருக்கும்... எளிதில் அனைவரிடமும் நட்பாகிவிடுவான்...”டே மச்சான், எனக்கு ஒரு உதவி” என யார் வந்தாலும் புன்னகை மாறாது உதவுவான்...அப்பாவிடம் பாசத்தைவிட ஒருபடி மேலான மரியாதையையும் அதைவிட ஒருபடி மேலான பயபக்தியும் கொண்டவன்...அம்மா தான் இவனின் முதல் தோழி.. ஒரு நாள் தவறாது பள்ளி, கல்லூரி என வெளியில் நடக்கும் அனைத்தையும் அம்மாவிடம் பகிர்ந்தால் தான் அன்று நாள் பூர்த்தியடைந்ததாய் உணர்வான்..அப்பா அம்மாவை சுற்றி தான் இவனின் உலகம் பொதுவாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கும்.... வீட்டின் முதல் வாரிசென்பதால், அவர்களின் பிரதிநிதியாகவே கணேஷைப் பார்ப்பர்...கணேஷும் அதற்கேற்றார் போல் வயசுக்கு மீறிய முதிர்ச்சியுடையவன்..எதையும் யோசித்து சரியான முடிவெடுக்கும் மனப்பக்குவம் கொண்டவன்..

எதிரெதிர் துருவங்கள் ஈர்க்கப்படும் என்ற இயற்கையின் நியதியை உண்மையாக்குவதைப் போல், கலகலவென பேசிக்கொண்டிருக்கும் கணேஷிற்கு அமைதியாய் இருந்த கீர்த்தி மிகவும் வித்தியாசமாய்த் தென்பட்டாள்…அவனையறியாமல் கீர்த்தியினால் ஈர்க்கப்பட்டான்.. இவளை எப்படியாவது பேசவைக்க வேண்டுமென, அவளிடம் பேச்சு வளர்த்துக்கொண்டே இருந்தான்... ஆரம்பத்தில் கீர்த்தி சரியாய்ப் பேசாவிட்டாலும், சில நாளில் கணேஷின் பேச்சிற்கு ஈடுகொடுக்க ஆரம்பித்து விட்டாள்... இப்படி போட்டியாக ஆரம்பித்த இவர்களின் பேச்சு எப்பொழுது உண்மையான நட்பானதென்று இவர்களுக்கே தெரியாது.... கல்லூரியில் படித்த மூன்று ஆண்டுகளும், நட்புக்கு ஒரு புது இலக்கணம் வகுத்து நட்பின் அடையாளமாய்த் திகழ்ந்தனர்...

கீர்த்திக்கு எதிர்காலத்தை பற்றி பெரியதாய் கனவு இருந்ததாக தெரியவில்லை...படித்து முடித்து வேலைக்கு செல்ல வேண்டுமென்பது வரை தான் அவளின் எதிர்காலம் தீர்மானிக்கப்பட்டிருந்தது.. இதிலும் கணேஷ் இவளுக்கு எதிர் துருவமே... இறுதியாண்டு படிக்கும் போதே தன் எதிர்காலத்தை திட்டமிட்டிருந்தான்... அப்படி அவன் மனசுக்குள் இருந்த அந்த கனவு தொழிற்சாலை பற்றி கீர்த்தியிடம் பகிர்ந்துகொள்ள மறந்ததில்லை...

“கீர்த்தி, நான் ஆட்டோமொபைல்ஸ்ல சில்லறை வியாபாரம் செய்யலாமுனு இருக்கேன்... அப்பாகிட்டையும் கேட்டிருக்கேன்... யோசிச்சு சொல்றேன்னு சொல்லி இருக்காரு... ஒத்துக்கிட்டா நல்லா இருக்கும்...”

“கவலைப்படாதே கணேஷ், கண்டிப்பா அப்பா ஒத்துப்பாரு..உன் மேல தான் அவருக்கு அபார நம்பிக்கையாச்சே.. உன்னை நினைச்சா ஒரு பக்கம் பெருமையா இருக்கு கணேஷ்..இந்த சின்ன வயசுல இவ்வளவு தெளிவா உன் எதிர்காலத்தை திட்டமிடுற.. ஆனா, எனக்கும் என் அப்பாக்கும் இருக்கற பாசப் பிணைப்பு உனக்கும் உன் அப்பாக்கும் இல்லைன்னு நினைக்கும் போது, கஷ்டமா இருக்கு...ஏன் கணேஷ் உனக்கு மட்டும் இப்படி? என் வயசு தானே உனக்கு ஆகுது?”

“என்ன செய்ய கீர்த்தி, நீங்க எல்லாம் உங்க அப்பா கூட கை கோர்த்து விளையாடி, வேணுங்ரத அடம் பிடிச்சு வாங்கி பழகியிருக்கீங்க...எனக்கு அப்படி இல்லை... பொதுவா என் அப்பா கிட்ட, பிஸிணஸ் மட்டும் தான் பேசுவேன்... ஆனா அம்மா அப்படியில்லை, அவங்க தான் என்னோட பெஸ்ட் ஃப்ரெண்ட்... ”

“ஹ்ம்ம்ம் எப்படியோ சந்தோஷமா இருந்தா சரி...சரி நீ ஆட்டோமொபைல்ஸ்ல வியாபாரம் செய்யறதுக்கும் Bsc Computer Science படிக்கறதுக்கும் என்ன சம்மந்தம்... ”

“ஹ்ம்ம்ம் ஒரு வேளை உன்னை பார்க்கனும்ங்கறதுக்காக தான் நான் இங்கே சேர்ந்தேனோ என்னமோ......”

“இருக்கலாம் இருக்கலாம்” என்று புன்னகைத்தாள்..

“கீர்த்தி... ரொம்ப நன்றி... “

“ஹே என்ன இது , நமக்குள்ள எதுக்கு இந்த நன்றியெல்லாம், அப்படியென்ன நான் செஞ்சிட்டேன்...”

“இல்லை கீர்த்தி, என் அம்மாவுக்கு அப்புறம் நீ தான் என்னை உண்மையா நேசிக்கறே. அதுவுமில்லாம என்னை நீ மட்டும் தான் சரியா புரிஞ்சுக்குற.... எப்படி கீர்த்தி, இப்படி உன்னால மட்டும் என்னை சரியா புரிஞ்சுக்க முடியுது... உனக்கு எப்படின்னு தெரியலை, ஆனால் நீ வந்தப்புறம் என் வாழ்க்கையே திருப்பி போட்ட மாதிரி இருக்கு... உன்னை கண்டிப்பா என் வாழ்க்கையில இழக்க மாட்டேன்... சரி அதை விடு இப்ப உனக்கு என்ன வேண்டும்?”

“அதெல்லாம் ஒன்னும் வேண்டாம்... நீ சந்தோஷமா இருந்தா அதுவே போறும் எனக்கு... ” என அவன் கேட்கும் ஒவ்வொரு முறையும் புன்னகையோடு பதிலளிப்பாள்…

ஆனால் ஏனோ வீட்டீற்கு சென்ற பின், அவனை நினைத்து அழுவாள்,”என்ன வேண்டும் என கேட்கும் போது, நீ தான் வேண்டும்” என ஏன் தன்னால் பதில் சொல்ல முடியவில்லையென்று….வெளியே நட்பாக பழகினாலும் நட்பினுள்ளே காதல் எப்பொழுது நுழைந்தது என்று அவளுக்கே தெரியவில்லை.... எதையும் கணேஷிடம் வெளிப்படையாக பேசும் கீர்த்தியினால் தன் மனதிலிருப்பதை மட்டுமேனோ சொல்ல முடியவில்லை… காதல் மீதும் காதலிப்போர் மீதும் மரியாதையில்லாத கணேஷிடம் தன் மனதை வெளிப்படுத்தி அவனின் நட்பை இழக்க விருப்பமில்லை..

இது ஏதும் தெரியாது கணேஷ், கீர்த்தியை மனதால் காதலித்துக் கொண்டிருந்தான்… ஆனால் காதலைப் பற்றிய தன் எண்ணத்தை மாற்ற விரும்பாது, கீர்த்தி என் தோழி மட்டுமே என தன்னைத்தானே ஏமாற்றிக் கொண்டிருந்தான்…

மகனின் போக்கை அறிந்த கணேஷின் அம்மா,

”என்னப்பா கொஞ்ச நாளாவே உன் நடவடிக்கை எதுவும் சரியில்லையே...”

”அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லயே மா ..எப்பவும் போலத் தான் இருக்கேன்...”

“என்னமோ நீ சொல்ற, அதை நான் நம்பித்தானே ஆகனும்... சரி அதெல்லாம் விடு…புதுசா ஆரம்பிக்கப்போற ஆட்டோமொபைல்ஸ் வியாபாரம் பற்றி உன் கிட்ட ஏதோ பேசனும்னு உங்க அப்பா உன்னை கூப்பிட்டாரு…”

”சரி மா… நான் போய் பேசிக்கறேன்…” என்று சொல்லி விட்டு தன் அறையில், தன் கணினியில் இருக்கும் புது பிஸிணஸ் பற்றிய தகவல்களை எடுக்க சென்று கொண்டிருக்க, அலைபேசியில் கீர்த்தி அழைத்தாள்… ”சொல்லு கீர்த்தி….”

“ஹ்ம்ம் பெருசா ஒன்னுமில்லை கணேஷ், உன்கிட்ட பேசனும்னு தோணுச்சு...அதான்…வேலையா இருக்கியா என்ன?”

”வேலைன்னு இல்லை...அப்பா கூப்பிட்டாருன்னு போயிட்டு இருக்கேன்… அப்புறமா உனக்கு கூப்பிடட்டா…. “

“சரி கணேஷ்….பார்க்கலாம்….ஹே ஆட்டோமொபைல்ஸ் பற்றி தானே அப்பா கிட்ட பேசப்போற... ஆல் தி பெஸ்ட்.... “ என்று சொல்லித் தொடர்பைத் துண்டித்தாள்…

தன் அப்பாவிடம் சென்று புது பிஸிணஸ் பற்றி கலந்தாலோசித்தான்… அப்பாவிடம் பேசிய பின் தான் தன் தலையில் இருக்கும் பாரம் பற்றி நன்கு உணர்ந்தான்… கிட்டத்தட்ட ஐந்து லட்சம் உதிரி பாகங்களைக் கொண்ட ஆட்டோமொபைல்ஸில் சில்லறை வியாபாரமென்றால் சாமானியமில்லை என்று தெரிந்தது...இவ்வளவு பெரிய வியாபாரத்தை இறுதி ஆண்டு படிக்கும் நம்மிடம் ஒப்படைக்கிறார் என்றார், தன் மீது அவர் எவ்வளவு நம்பிக்கை வைத்திருக்க வேண்டும் என எண்ணி எண்ணி வியந்து கொண்டிருந்தான்... முதல் நாளிலிருந்தே கருத்துடன் இருந்தால் தான் இதில் தனக்கென ஒரு நிரந்தர இடத்தை பிடிக்க முடியுமென கணக்கிட்டுக் கொண்டிருந்தான்...

திடீரென கீர்த்தியின் நினைவு வர... ”கீர்த்தி ... ஆயுசுக்கும் உன் அன்புக்கு அடிமையா இருக்கனும்னு தான் எனக்கு ஆசை..ஆனால், அதுக்கு இந்த பிறவியில எனக்கு குடுப்பனை இல்லை போல....என் மேல அப்பா வெச்சிருக்குற நம்பிக்கையை நிஜமாக்கவே இந்தப் பிறவி போயிடும் போல… உன்னை இழக்க வேண்டிவந்தாலும் வரலாம்...அதுவுமில்லாம இப்ப காதல் கீதல்னு நான் யோசிச்சா என்னை நம்பி அப்பா கொடுக்கற பல லட்சங்கள் வீணாப்போயிடும்...இப்ப நான் எனக்குனு ஒரு நிலையை கொண்டு வரனும் அப்புறம் தான் என்னோட தனிப்பட்ட வாழ்க்கையைப் பற்றி யோசிக்க முடியும்...அதுவரை உன்னை காக்க வைக்க எனக்கு விருப்பமில்லை... ” இப்படி எவ்வளவு நேரம் தனக்கு தானே பேசிக் கொண்டானோ தெரியாது.. ஆனால் இனி கீர்த்தியை விட்டு விலகிவிடுவது தான் சரி என முடிவு செய்தான்…

முடிவு செய்தானே தவிற, அவளை நேரில் கண்ட பின்னர் அவனின் முடிவு தவிடு பொடி ஆனது தான் நிஜம்…இந்நிலையில் கீர்த்திக்கும் கணேஷிற்கு தெரியாமல் அவனை காதலனாய் பார்ப்பது, மனசுக்குள் ஏதோ செய்ய, இனியும் குற்ற உணர்வோடு இருக்க முடியாது என தன் காதலை கணேஷிற்கு சொல்லி விட வேண்டும் என தீர்மானித்திருந்தாள்….மனதில் காதலை வைத்துக் கொண்டு நட்போடு பழக அவளின் மனசாட்சி தொந்தரவு செய்து கொண்டே இருந்தது…எது எப்படியோ தன்னிடம் உண்மையாக இருக்கும் கணேஷிற்கு தானும் உண்மையாக இருக்க வேண்டும்…என்ன ஆனாலும் சரி அவனிடம் சொல்லி விட வேண்டுமென முடிவு செய்து, அவனிடம் தன் காதலை சொல்லி விட்டாள்….

“கணேஷ், ரொம்ப நாளா உன்கிட்ட ஒரு விஷயம் மறைச்சிட்டேன்... என்னை மன்னிச்சிடு... “

“ஹே என்ன கீர்த்தி, நமக்குள்ள மன்னிப்பு, நன்றில்லாம் வரக்கூடாதுன்னு நீ தான் சொல்லுவே... இப்ப நீயே... சரி அப்படி என்ன மறைச்சே சொல்லு....”

மிகுந்த தயக்கத்துடன்... “கணேஷ்... நீ எனக்கு நண்பன் மட்டுமில்லை...அதையும் தாண்டி... இத்தனை நாள் உன் கிட்ட சொல்லாம இருந்ததுக்கு என்னை மன்னிச்சிடு… உனக்கு நல்ல தோழியா மட்டும் இருக்க தான் நானும் முயற்சி செய்தேன்…ஆனால் என்னால் முடியலை… நட்புக்குள் காதல் எப்பொழுது நுழைந்தது என்று எனக்கு தெரியலை…உனக்கு காதல்னா பிடிக்காது தெரியும்..அதான் உன் கிட்ட சொல்லாம என் மனசுலையே பூட்டிக்கிட்டேன்.. ஆனா இப்ப உன் கிட்ட சொல்லாம இருக்கவும் என் மனசாட்சி இடம் கொடுக்கலை…அதான் சொல்லிட்டேன்…என்னை மன்னிச்சிடு கணேஷ்.. ” என்ற வார்தைகளும், கண்களில் கண்ணீரும் அவளின் காதலை பிரதிபலித்துக் கொண்டிருந்தது...

இந்த கீர்த்தி அவனுக்கு புதியதாய்த் தென்பட்டாள்… அவள் தன் காதலை சொன்னவுடன், தன் அப்பா அம்மா தான் அவனின் கண் முன் வந்தார்கள்… அப்பா அம்மாவா இல்லை கீர்த்தியா என மாறி மாறி யோசிக்கும் போது, அவன் முதலில் எடுத்த முடிவு தான் சரியென பட்டது… ஆனால் அதே சமயம், கீர்த்தியை நேரில் பார்த்துவிட்டால், அவனால் அவளை விட்டு விலக முடியவில்லை… சரி நம்ம கீர்த்தி தானே..சொன்னா புரிஞ்சிக்குவா…நம்ம வாழ்க்கைக்கு இந்த காதலெல்லாம் ஒத்து வராதுனு சொல்லிப் புரியவைப்போம் என்று…

“கீர்த்தி… எந்த விதத்துதலையாவது நான் உன்னை தொந்தரவு பண்ணி இருந்தா, என்னை மன்னிச்சிடு... அதே சமயம் உன்னோட உணர்வுகளை நான் மதிக்கறேன்... அதுக்காக என்னால உன்னை காதலிக்க முடியாது... என் வாழ்க்கைல காதலுக்கு இடமே இல்லை...என்னை புரிஞ்சுக்கோ... எனக்கு உன் நட்பு எவ்வளவு முக்கியம்னு எனக்கு தான் தெரியும்... அதுக்காக உன்னை கஷ்டப்படுத்த நான் விரும்பலை...உன்னால எனக்கு நட்பா மட்டும் இருக்க முடியும்னா இரு... இல்லை இதுவே நாம பேசறது கடைசியா இருக்கட்டும்...”

கீர்த்தியாலும் கணேஷிடம் பேசாமல் இருக்க முடியாது..எனவே காதலை மறந்து நட்பாக இருக்க முயற்சிக்கிறேன் என்று ஒப்புக்கொண்டாள்... உண்மையில் அவளால் காதலை மறக்கமுடியவில்லை...இது நாள் வரை கீர்த்தியின் அன்பிற்கு அடிமையாயிருந்த கணேஷிற்கு, இனியும் கீர்த்தியை ஊக்குவிக்க விருப்பமில்லை… அப்படி கீர்த்தியின் அன்பை ஏற்றுக்கொண்டால் அவள் காதலையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டி வரும், அது நடக்காது என தெரிந்த பின்னும் அவளிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தால் அவளுக்கென்று யோசிக்காது, தன் வாழ்க்கையை எங்கே பாழ் செய்து கொள்வாளோ என்று பயந்து, இனி அவளின் எதிர் கால வாழ்க்கைக்கு நாம் தடையாயிருக்க கூடாது என அவளை மெதுவாய் நிராகரிக்க ஆரம்பித்தான்... இதை ஏதும் புரியாத கீர்த்தி, கணேஷுக்கும் தனக்குமிடையில் ஒரு திரை வளர்ந்து கொண்டிருப்பதை மட்டும் புரிந்து கொண்டாள்.. அதை சரி செய்ய தன்னால் முடிந்ததை செய்துப் பார்த்தாள்... எல்லாம் வீணாய்ப் போனது தான் மிச்சம்...

யாருக்காகவும் நிற்காத காலம் ஓடிக் கொண்டேயிருந்தது… கல்லூரி முடிந்தவுடன் முழு நேரமாக தன் அலுவலைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் கணேஷ்... கீர்த்தியின் நினைப்பு வரும் போதெல்லாம், இன்னும் இன்னுமென உழைக்க ஆரம்பித்தான்...தொழிலிலும் ஒரு நல்ல நிலைமைக்கு வந்திருந்தான்.. கீர்த்தியும் ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் வேலையில் சேர்ந்துவிட்டாள்… புது மனிதர்கள்.. புது இடம்… என எல்லாம் புதுசாக இருக்க, முடிந்தவரை வேலையில் நினைப்பை செலுத்தி கணேஷின் பிரிவை ஈடு செய்ய முயற்சித்தாள்… உறவின் அருமை பிரிவில் தெரியும் என்பது போல், முன்பை விட கணேஷின் மீது கொண்ட பாசம் இன்னும் அதிகமாகிக் கொண்டேயிருந்தது... கணேஷின் நிலையோ, கிட்டத்தட்ட இயந்திரதனமாய் மாறியிருந்தது... கீர்த்தி அவ்வப்பொழுது தொடர்பு கொண்டாலும் அவளை தவிர்த்துக்கொண்டேயிருந்தான்... வருடங்கள் ஓடி பல மாற்றங்களை கண்டிருந்தாலும் கீர்த்தியின் காதலிலும் மாற்றமில்லை, கணேஷின் கொள்கையிலும் மாற்றமில்லை...

இது ஒரு புறமிருக்க கீர்த்தியின் தாய் தந்தை அவளுக்கு திருமணம் செய்துவைக்க கீர்த்தியின் சம்மதத்தை எதிர்பார்த்திருந்தனர்.. அவள் காதலை ஏற்றுக் கொள்ளும் அளவிற்கு அவளின் பெற்றோர் பரந்த மனப்பாங்கும், அவள் முடிவின் மீது நம்பிக்கையும் வைத்திருந்தனர்... கீர்த்திக்கோ கணேஷைத் தவிர வேறு யாரையும் மணம் செய்ய விருப்பமில்லை... தன் ஒருதலைக் காதலைப் பற்றி பெற்றோரிடம் சொல்லி அவர்களை கஷ்டப்படுத்தவும் மனமில்லை…இது பற்றி கணேஷிடம் கேட்டாலோ,”நல்லது, நீ உன் பெற்றோர் விருப்பப்படி நடந்துகொள்... அன்று சொன்னது தான் இன்றும், என் வாழ்வில் காதலுக்கு இடமில்லை..எனக்காக நீ காத்திருப்பதில் அர்த்தமில்லை..உன் வாழ்க்கைய நீயே பார்த்துக்கோ ” என்று சொன்னதை சொல்லும் கிளிப்பிள்ளையைப் போல் சொல்லிக் கொண்டேயிருந்தான்... தொழிலில் பல சிக்கல்களைப் பார்த்துப்பார்த்து தன் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை பற்றி மறந்தே போயிருந்தான் அவன்...

தனக்கேற்ற துணையைக் கூட சரியாகத் தேர்வு செய்யத் தெரியாத அவனை, அவன் விருப்பபடி விட்டு விலகவும் முடியவில்லை… மீறி அவனை தொந்தரவு செய்யவும் மனமில்லை… தன் காதலால் தான், இனி என்றும் பெறமுடியாத நல்ல நட்பை இழந்துவிட்டோமென்று நட்புக்காகவும் பலமுறை ஏங்கிக்கொண்டிருந்தாள்.. அப்படியே பெற்றோருக்காக இன்று திருமணம் செய்து கொண்டாலும், வாழ்நாள் முழுக்க போலித்தனமான வாழ்க்கையே வாழ வேண்டிவருமென்பதால், அதிலும் மனம் செல்லவில்லை... சரி தன் விதி எதுவோ அது நடக்கட்டும் என்று அமைதியாயிருக்கலாம் என்றால், தன்னை விட வேறு யாராலும் கணேஷை சரியாகப் பார்த்துக் கொள்ள முடியாதெனும் நினைப்பு, அவனுக்காக இன்னும் காத்திருக்கத் தூண்டுகிறது… ஆனால் அவன் தன்னை விரும்புவதை எப்படி இந்த உலகிற்கும் அவனுக்கும் கண்டுணர்த்துவது என தெரியாது வியந்திருந்தாள்...

இப்படி தன் விருப்பமும் நிறைவேறாது, கணேஷ் விருப்பபடி தன் வாழ்க்கையை வேறு ஒருவருடன் அமைத்துக்கொள்ளவும் முடியாது, பெற்றோரின் ஒரே கனவான இவளின் திருமணத்தை, அவர்கள் விருப்பபடி செய்துகொள்ளவும் மனமில்லாது, இனி என்றும் கிடைக்காத ஒரு நல்ல நட்பையும் இழந்து என்ன செய்வதென்று தெரியாது யோசித்துக்கொண்டே சாலையில் சென்று கொண்டிருக்கும் போது தான் அந்த விபத்தும் நடந்திருக்க வேண்டும்...

இன்று, தன் காதலை மௌனமாக வெளிப்படுத்திக்கொண்டு கீர்த்தியின் அருகில் கணேஷ்... இந்த நொடிக்காகத் தான் தன் வாழ்நாள் இருந்த வரை காத்திருந்தாள்...கணேஷைப் பார்த்ததும் கண்களின் ஓரம் தேங்கியிருந்த ஒற்றைத்துளிக் கண்ணீரும், அவனின் வருகைக்காக காத்திருந்த உயிரும் தன் காத்திருப்புக்கு அர்த்தம் கிடைத்துவிட்டதென அவள் உடலை விட்டு பிரிந்து சென்றது...

காதலின் பிரிவாலும், பெற்றோரின் பாசத்தாலும், பொய்யான வாழ்க்கையை வாழ விரும்பாமலும், இழந்த நட்பை திரும்ப பெறமுடியாமலும், தற்கொலை செய்து கொண்டு சாகும் அளவு கோழையாயிருக்க விருப்பமில்லாமல் தவித்த கீர்த்தியை கருணைக் கொலை செய்வதென உண்மை முடிவு செய்துவிட்டது போல...உண்மையான உறவுகளை ஒருவன் இறுதி ஊர்வலத்தில் தான் பார்க்க முடியுமென்பதை நிஜமாக்கும் விதத்தில் கணேஷ் கீர்த்தியின் இறுதி ஊர்வலத்தில்....

** முற்றும் **

பி.கு: இவ்வளவு பெரிய்ய்யயய கதையை பொறுமையா படிச்சதுக்கு நன்றி... இது "டி.வி.ஆர் நினைவு சிறுகதை போட்டி"க்காக அனுப்பிய கதை....

நன்றி,
நாணல்

நாம் ... அவர்கள்...

2009-10-05T12:38:00.004+05:30

உண்டு களித்து
நலத்தை செம்மையாக்க
நித்திரை தேவியை
சில நேரம் கட்டியணைக்கும்
நாம்..

பசியும் தாகமும்
தீர வழியில்லாத நிலையிலும்
வெயிலையும் குளிரையும் பொருட்படுத்தாது
நித்திரை தேவியை
பல நேரம் கட்டியணைக்கும்
அவர்கள்..

முயற்சிக்கும் வெறி மட்டுமே
நம்மையும் அவர்களையும்
வேறுபடுத்துகிறது..
நண்பா ..
நீயும் வெறியோடு
முயற்சி செய்ய முயற்சி செய்...

நன்றி,
நாணல்

கண்ணாடியில்..

2009-09-24T09:44:00.003+05:30

உன்னை உயிரென நேசிக்கும்

உன்னவளின் கண்களைக் காணும்வரை

என் கண்கள்

உன்னை தேடிக்கொண்டிருக்கும்

என சொன்ன எனக்கு

நானிருக்கும் உன்

கண்களைப் பாரென

கண்ணாடியில் பிரதிபலித்து

கண்ணடித்த உன்னை

என்னவென்று சொல்ல...

படம் : http://www.artchive.com/artchive/r/rockwell/rockwell_mirror.jpg

நன்றி,
நாணல்

காலம்...

2009-09-07T09:11:00.004+05:30

காலம் காட்டிய‌

திசையில் பயணித்த‌

நம் பயணங்களை

காலந்தாழ்த்தியாவது

காலம் இணைக்குமென‌

காலத்தோடு போட்டிக்கொண்டு

காலமாகாமல் காத்திருக்கிறேன்... ‌

படம் : http://susannacole.tumblr.com/

நன்றி,
நாணல்

சிங்கை நாதருக்காக கூட்டுப் பிரார்த்தனை....

2009-08-24T21:21:00.002+05:30

நம் நண்பர் செந்தில் நாதர் அறுவை சிகிச்சை முடிந்து நலம் பெற கூட்டு பிரார்த்தனையில் இணைவோம்...

அறுவை சிகிச்சை விபரம்:

நாள்: 27 ஆகஸ்ட் 2009
நேரம்: காலை எட்டு மணி சிங்கப்பூர் நேரம் (இந்திய நேரப்படி காலை ஐந்தரை மணி)
சிகிச்சைக்கான குறைந்தபட்ச நேரம்: ஏழு மணி நேரங்கள்.

நண்பர்கள் அனைவரையும் சிகிச்சை நடக்கும் நேரத்தில் கூட்டுப் பிரார்த்தனையில் இணையும்படி கேட்டுக்கொள்கிறேன். உங்களுக்குத் தெரிந்த வழிபாட்டுத் தளங்களிலும் செந்தில்நாதனுக்காக வழிபட கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.

நன்றி,
நாணல்

யாதுமானவனே...

2009-08-14T09:37:00.007+05:30

பிறந்தநாள் முதலாய்
பல வகை
கலன்களை அணிந்திருக்கிறேன்
இன்றைக்கு மட்டும் ஏதோ
புதுவித உணர்வு என்னுள்...

நீ
கட்டிய மஞ்சள் தாலிக்குள் தான்
என் வாழ்க்கை உள்ளதோ..

நீ
போட்ட மூன்று முடிச்சுகள்
சொன்னது 'நீ மூவுலகிற்கும்
சொந்தமானவளென்று'

பொன்னாலான தாலியை
சுமக்கிறேன் இன்று முதல்
என் நெஞ்சுக்குள்...
நீ
மட்டுமே இருக்கிறாய்
என் நெஞ்சுக்குள்
வெகுநாள் முதலாய்...

நீ
சூட்டிய செந்தூரம்
சொன்னது 'என்
உதிரத்தினுள் நீ கலந்தாயென'

என் வலிகள் அனைத்தையும்
உன்
விழிகள் பார்த்து மறக்கின்றேன்..

என் சொந்தங்கள் அனைத்தையும்
உன்
உருவில் பார்த்து மயங்குகின்றேன்..

என் வாழ்வின்
மொத்தம் உணர்கின்றேன்
நீ
தந்த அந்த ஒற்றை
முத்தத்தில்..

நீ
தந்த இத்தனை பரிசுக்கு
பதிலாய் வெட்கித்தலை குனிகிறேன்,
உனக்குத் தரவேண்டி
சேகரித்த
என் வாழ்க்கையை மறந்து ...

நன்றி,
நாணல்

மனங்களின் பரிமாற்றங்கள்...- - யூத்ஃபுல் விகடனில்

2009-07-28T21:21:00.002+05:30

இந்த கவிதை யூத்ஃபுல் விகடனில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது ...

நன்றி யூத்ஃபுல் விகடன்..

http://youthful.vikatan.com/youth/nanalpoem28072009.asp

மனங்களின் பரிமாற்றங்கள்...

காதலிக்கிறேனென என்
கரங்கள் தீண்டியதில்லை நீ...
பரிசுகள் பலதந்து எனை
அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியதில்லை நீ...
ஆசை மொழிகள் பேசி எனக்கு
வெட்கம்தனை அறிமுகப்படுத்தியதில்லை நீ...

கண்ணுக்கு புலப்படா
நம்மிரு மனங்கள்
என்ன பரிமாறிக்கொண்டனவோ...

உன்னொருத்தனுக்காகவே என்னுள்
நாணம் பூக்கின்றது...
உன்னொருத்தனுக்காகவே பரிசுப்பொருட்கள்
பலதை சேமிக்கின்றேன்...
உன்னொருத்தனின் கைப்பற்றவே
வாழ்நாள் தோறும் காத்திருக்கின்றேன்...

நம் மனங்களின் பரிமாற்றங்கள்
உனக்கேனும் தெரிந்தால்
எனக்கு புலப்படுத்துவாயா?

நன்றி,

நாணல்

உரிமைகள்...

2009-07-22T14:57:00.003+05:30

என் தனித்துவம் தொலைத்து

முகம் தெரியாத உனக்காகவும்

உன் உறவுகளுக்காகவும் வளர்க்கப்படுகிறேன்...

உன் வருகைக்கு

பிறகாவது விடியுமெனப் பார்த்தால்,

விடியாது நீயும் உனக்காகவே

என்னை செதுக்கிக் கொள்கிறாய்...

பறிக்கப்படும் உரிமைகள்

உள்ளதென உணர்த்தாமல் இருந்திருக்கலாம்,

சுயம் தொலைந்த என்

கண்ணீராவது எனக்காக எஞ்சியிருக்கும்

நன்றி,

நாணல்

முதல் முறையாக தமிலிஷில் பிரபல பதிவாக....

2009-06-28T16:35:00.003+05:30

ஹையா முதல் முறையாக தமிலிஷில் எனது கவிதை பிரபல பதிவாக 28th June 2009 அன்று முகப்பில் சேர்க்கப் பட்டுள்ளது... வாக்களித்த அனைவருக்கும் என் நன்றி.... :))

நன்றி தமிலிஷ் ...

http://www.tamilish.com/story/78120

என்னை ஊக்கப்படுத்திவரும் அனைத்து நண்பர்களுக்கும் என் நன்றி... :)

நன்றி,
நாணல்

என்னை விட்டு பிரியாதே - யூத்ஃபுல் விகடனில்

2009-06-27T22:59:00.003+05:30

இந்த கவிதை யூத்ஃபுல் விகடனில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது ...

நன்றி யூத்ஃபுல் விகடன்..

http://youthful.vikatan.com/youth/nanalpoem27062009.asp

என்னை விட்டு பிரியாதே

வானவில் தோன்றவில்லை
மின்னல்கள் ஒளிரவில்லை
மழைச்சாரலும் அடிக்கவில்லை
புகையினூடே நீ வெளிவரவில்லை

இயல்பானதொரு நன்னாளில்
என்னுள் நீ நுழைந்திருக்க வேண்டும்...
நீ வந்த சுவடு தெரியாது
புது பொம்மை கிடைத்த
குழந்தையைப் போல் குதூகலித்திருந்தேன்...

தனியாளாய் உணர்ந்தேன்
எனக்காக நீயிருக்கிறாய்
என உணரும்வரை...
என் வெற்றியும் என் தோல்வியும்
உந்தன் கையில்தானடி...

பாசத்திற்கு பதில்
பணமென பழகிய நான்
பாசத்திற்கு அர்த்தம் கண்டு
உன் அன்பால்
உனக்கு அடிமையானேன்...

உன் வருகை
என் வாழ்வில் தந்த
திருப்புமுனையை திருத்திக்கொள்ள
தைரியமில்லையடி எனக்கு...
என் வாழ்விலிருந்து
உனை நீக்கும்
உரிமையுமில்லையடி எனக்கு...

நன்றி,

நாணல்

நான் மென்துறை வல்லுநர் ...

2009-06-25T08:32:00.006+05:30

வானுயர்ந்த கட்டிடங்களும்

இயற்கை நிறைந்த சூழலும்

கைக்கு அடக்கமாய் கைபேசியும்

தோளில் தொங்கியபடி மடிகணினியும்

பலவங்கி அட்டைகள் அடங்கிய பணப்பையும்

உயிர் வாழ பச்சைக் காய்கறியும்

எப்பொழுதாவது கேட்கும் தாய் மொழியும்

கனவில் எழுப்பும் தாயின் மொழியும்

நிஜத்தில் கேட்கத்துடிக்கும் தந்தையின் மொழியும்

அன்பால் கட்டிவைத்த மனைவியும்

காற்றில் கேட்கும் குழந்தையின் மழலையும்

என்றோ தொலைந்த உறவுகளும்

தோள் கொடுக்கும் தோழமையும்

"அவனுக்கென்ன அதிர்ஷ்டக்காரன்" என ஊராரின் பேச்சும்

சொல்லுமே நீ இழந்ததையும் கொண்டதையும்

நன்றி,

நாணல்

தொலைந்த வைராக்கியம் ...

2009-06-20T19:24:00.002+05:30

வருடக்கணக்கில் மிதிவண்டி
ஓட்ட கற்று தந்த
என் தம்பியிடம்
இன்று ஒட்டுகிறேன் பார்
என சபதமிட்டு
ஒரே நாளில் ஓட்டினேன்...
வருடக்கணக்கில் உன்னை நேசித்து
இன்றோடு உன்னை மறக்கிறேன்
என சபதமிட்டு
ஒரே நாளில் அது
கரைந்துபோவதேனோ...

நீ நேசித்த
என் கவிதைகளுக்கு
உன்படிப்பில் மட்டும் கவனம் செலுத்தென
நீ சொன்ன வார்த்தையால்
பல நாள் விடுமுறையளித்தேன் ...
நீ நேசித்த
என்னை
உன் வாழ்வில் மட்டும் கவனம் செலுத்தென
நீ சொன்ன வார்த்தையால்
என் வாழ்க்கைக்கு
விடுமுறையளிக்க முடியவில்லையேனோ ...

நன்றி,
நாணல்

32 கேள்விகள் - இவ்வளவு பெரிய கேள்வித்தாளா....

2009-06-13T11:46:00.008+05:30

இவ்வளவு பெரிய கேள்வித்தாளா.... (இதை பஞ்சதந்திரம் படத்தின் தேவயானி ஸ்டைலில் படிக்கவும்.. ) நெகட்டிவ் மார்க் எல்லாம் இருக்காதுன்னு நினைக்கறேன் ... ;)

01. உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா ?

பொதுவாவே நமக்கு ஆர்வக்கோளாறு கொஞ்ச அதிகம்... அப்படி கவிதைங்கற பேர்ல கிறுக்கிட்டு இருந்தப்ப நமக்குன்னு ஒரு பட்டப் பேரு வெச்சுக்கிட்டா என்னனு ஒரு யோசனை... சரின்னு என் நண்பர் கிட்ட கேட்டேன்.. ஏதாவது நல்லாப் பேரு சொல்லுப்பான்னு... அவருக்கு இசைல ஆர்வமான்னு தெரியலை சுருதின்ற பேரு எப்படி இருக்குன்னு கேட்டாரு.. வேணும்னா அதையே வெச்சுக்கோன்னு சொன்னாரு.. பேரு நல்லா தான் இருக்கு...ஆனா வித்தியாசமா வேணும்னு(அப்ப எதுக்கு என் கிட்ட கேட்டன்னு அப்ப முனுமுனுத்திட்டு போயிட்டாரு, எதையோ வெச்சித் தொலைன்னு... ) மறுபடியும் யோசிக்க ஆரம்பிச்சேன்... அப்ப தான் நானும் என் தோழியும் அவங்க பிராஜக்ட் விஷயமா ஒருத்தரை பார்க்கப் போனோம்... அவர் பேரு என்னனு கேட்டா நாணல்னு சொன்னாரு... அட வித்தியாசமா இருக்கேன்னு அதை சுருட்டிடேன்... ;) அப்புறம் இமையில் ஐடி அது இதுனு உருவாக்கும் போது அந்த பேரை உபயோகிச்சி என் பேரு நாணல் என் பேரு நாணல்னு ஊர்பூரா சொல்லியாச்சு (நமக்கு பெயர் சஜஸ்ட் பண்ண நண்பருக்கு சேர்த்து தான், இதுவும் நல்லா தான் இருக்கு பரவாயில்லைன்னு பாராட்டையும் வாங்கிட்டோம்ல) ...அப்புறம் பிளாக் ஆரம்பிக்கும் போதும் அதே பேர்ல தொடங்கிட்டேன்..

இவ்வளவு பெரிய கொசுவர்த்திக்கு பின்னாடி இருக்கற பெயரை பிடிக்காம போகுமா.. நிஜ பெயர் எந்த அளவுக்கு பிடிக்குமோ அந்த அளவுக்கு இந்த பெயரும் பிடிக்கும்.. இன்னும் சொல்லப் போனா நிஜப் பெயரை விட "நாணல்" மிகவும் பிடித்த பெயர்...பெயருக்கு ஏற்ற மாதிரி இருக்கிறேனா தெரியாது.. இருக்க முயற்சிக்கிறேன்... :)

2.கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது?
வாழ்க்கைன்னு வந்துட்டா அழுகை சிரிப்பு எல்லாம் வரும் போகும் ... அழுகை வரும் பொது அழுதுட்டு அதை அப்பவே மறந்துடுவேன்..

3.உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?
எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்... தமிழ் கையெழுத்து ரொம்ப பிடிக்கும்... அனால் இப்ப எழுதி பழக்கம் விட்டுப்போனதுனால சரியா எழுத வர மாட்டேன்கிறது... :(

4).பிடித்த மதிய உணவு என்ன?
பிடித்தது பிடிக்காதுன்னு தனியா இல்லை... நல்லா பசிக்கும் போதும் சூடான சைவ சாப்பாடு பிடிக்கும்...

5.நீங்கள் வேறு யாருடனாவது உங்களோட நட்பை உடனே வச்சுக்குவீங்களா?
இதுக்கு தமிழ் பிரியன் அண்ணா சொன்ன மாதிரி தான் ... எனக்கு ஒத்து போறவங்க கூட உடனே நட்பு வெச்சுப்பேன்..

6.கடலில் குளிக்க பிடிக்குமா....அருவியில் குளிக்க பிடிக்குமா?
தண்ணிரைப் பார்த்தாலே சந்தோசம் தான்...அது அலையடிக்கிற கடலா இருந்தா என்ன பொழியுற, அருவியா இருந்தா என்ன...

7.முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்?
கண்டிப்பா அவரோட கண்கள் பார்த்து பேசுவேன்.. அப்புறம் உதடுகள்ளேர்ந்து வெளி வர வார்த்தையின் உண்மையான நோக்கம் என்ன என்பதை கணக்கிடுவேன்...

8. உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன ?
பிடித்த விஷயம் : உண்மையா இருக்கணும்னு இருப்பேன்..
பிடிக்காத விஷயம் : சில நேரம் ஏமாற்றத்தை தாங்க முடியாம மணிக்கணக்கா அழுவேன்.. அதுவும் நான் நெருக்கமா நினைக்கிற நண்பர்கள் , உறவுகள் பக்கத்துல இருந்துட்டா இன்னும் அதிகம் ...

9.உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விஷயம் எது?
மன்னிக்கவும்... இது அவுட் ஆப் சிலபஸ் ... ;)

10.யார் பக்கத்தில் இல்லாம இருக்குறதுக்கு வருந்துகிறீர்கள்?
காலத்தின் கட்டாயத்துனால தொலைத்த சில நண்பர்கள் ...

11.இதை எழுதும் போது என்ன வர்ண ஆடை அணிந்து உள்ளீர்கள்?
கிரீம் மற்றும் பிரவுன் கலவையில் ...

12.என்ன பாட்டு கேட்டுக் கொண்டு இருக்குறீங்க ?
சமிபத்தில் வந்த குளிர் 100 படத்தில் இருந்து சிம்பு பாடிய "மனசெல்லாம்" பாடல்..

13.வர்ண பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை?
கருப்பு தான் எனக்கு பிடிக்க கலரு.. ;)

14.பிடித்த மணம்?
மல்லிகை பூவின் மணம் , மண் வாசனை , குழந்தையின் மீது வரும் பால் வாசனை..

15.நீங்க அழைக்கப் போகும் நபர்கள் யார் யார் ? ஏன் உங்களுக்கு அவர்களை பிடித்து உள்ளது. அவர்களை அழைக்கக் காரணம் என்ன ?

சென்ஷி அண்ணா - பல வித்தியாசமான பதிவுகளை எப்படி தான் எழுதராறோன்னு படிப்பேன்..

மயாதி - ஒரு நாளைக்கு ரெண்டு மூனு கவிதைன்னு அசத்திகிட்டு இருக்கறவர்..

16.உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு ?
தமிழ் பிரியன் அண்ணா.. அவர் எழுதுற எல்லா பதிவுமே வித்தியாசமா அருமையா இருக்கும்... எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சது இப்ப நான் எங்க இருக்கிறேன் ...

ஸ்ரீ ... இவங்க எழுதுற எல்லா கவிதையும் பிடிக்கும்.. எப்படிம்மா இப்படி யோசிக்கறேன்னு கேப்பவும்கேட்ப்பேன்.. வலை உலகில் எனக்கு கிடைத்த முதல் சகோதரியும் தோழியும் இவங்க தான்....

பூர்ணிமா - இவங்களை சமிப காலமா தான் தெரியும்..என்னோட நல்ல தோழி... பரிக்ஷித் பற்றி எழுதுற பதிவுகள் .. கவிதைகள்னு எல்லாம் பிடிக்கும்...

17. பிடித்த விளையாட்டு?
எதையும் உருப்படியா விளையாட தெரியாது... ஆனால் விளையாடுவேன்னு குதிசிக்கிட்டு போய் கை கால் வீ ங்கி அமைதியா வந்து உட்கார்ந்துடுவேன்.. ;)

18.கண்ணாடி அணிபவரா?
கணினியில் வேலை செய்யும் போது மட்டும்..

19.எப்படிப் பட்ட திரைப்படம் பிடிக்கும்?
சண்டை காட்சிகள் நிறைய இல்லாமல் யதார்த்தமான படங்கள்...

20.கடைசியாகப் பார்த்த படம்?
மாசிலாமணி...

21.பிடித்த பருவ காலம் எது?
மழைக் காலம்..

22. இப்பொழுது படித்துக்கொண்டு இருக்கும் புத்தகம்:
மனம் என்னும் மார்க்கம் அப்படிங்கிற சுயமுன்னேற்ற புத்தகம் ...

23. உங்கள் டெஸ்க்டொப்-ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு நாள் மாற்றுவீர்கள்?
கணக்குலாம் இல்லை... மாற்றனும்னு தோணும் போது மாற்றுவேன்.. இல்லை மாசக்கணக்கில் ஒன்றே குட இருக்கும்...

24.உங்களுக்கு பிடித்த சத்தம் ? பிடிக்காத சத்தம்?
பிடித்த சத்தம் : மெல்லிய இசை , மழலையின் சிரிப்பு, கடலின் அலை
பிடிக்காத சத்தம் : இறைச்சல் எழுப்பும் வாகனத்தின் ஹார்ன் சத்தம்

25.வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்ச தொலைவு?
கோவா..

26.உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?
கவிதை எழுதுவது, மனிதர்களை படிப்பது, எதையும் வித்தியாசமாக செய்ய விரும்பும் குணம்...

27.உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்?
பொய் பொய் பொய் ...

28.உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?
எனக்கு பிடிக்காத ஒரு செயலை யார் சொன்னாலும் செய்ய மாட்டேன், அதேப் போல் பிடித்த செயலை யார் தடுத்தாலும் செய்வேன்... சுருக்கமா சொல்லனும்னா யார் பேச்சையும் கேட்க மாட்டேன்.. என் மனசாட்சியைத் தவிர..

29.உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்?
அப்படி ஒன்றுமில்லை ....

30.எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை?
யார் கிட்டயும் ஏமாறாம யாரையும் ஏமாற்றாம வாழ ஆசை ..

31.கணவன் இல்லாமல் செய்ய விரும்பும் காரியம் ?
மன்னிக்கவும்... இது அவுட் ஆப் சிலபஸ் ...

32)வாழ்வு பற்றி ஒரு வரி சொல்லுங்க..?
இருப்பது ஒரு வாழ்க்கை ... அதில் யாரையும் புண்படுத்தாமல் நமக்கு விருப்பமானதை , மனசுக்கு நிம்மதி தரக் கூடியவைகளை செய்து சந்தோஷமா இருங்க... வாழ்க வளமுடன்!

பொறுமையா படித்தற்கு நன்றி..
நாணல்

நீயூட்டனின் மூன்றாம் விதி

2009-06-09T09:52:00.004+05:30

புன்னகை மறந்த
இதழ்களுக்கு
புன்னகை பரிசளிக்க
மறப்பதில்லை
அந்நேரம் எவரேனும்
நீ புன்னகைக்க
பரிசளிப்பரென்று...

மலறாத முகங்களுக்கு
மலர வாய்ப்பளிக்க
மறப்பதில்லை
அந்நேரம் எவரேனும்
நீ மலர
வாய்ப்பளிப்பரென்று...

சோர்ந்த விழிகளுக்கு
வியப்பளிக்க
மறப்பதில்லை
அந்நேரம் எவரேனும்
உனை
வியக்கவைப்பரென்று...

உடைந்த நெஞ்சங்களுக்கு
உயிர் கொடுக்க
மறப்பதில்லை
அந்நேரம் எவரேனும்
உனை
உயிர்க்கவைப்பரென்று ...

-நன்றி,
நாணல்